าทีเอ็นดูทันทีที่เห็นนาง ตอนที่เขากำลังจะพูดบางอย่าง ก็ได้มีชายหัวล้านโผล่มาตรงหน้าเขา เขาได้แผ่พลังกดดันที่เพียงพอทำให้ผู้อาวุโสกลัวได้
“คารวะบรรพชน ! ”
ผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสรวมถึงทุกคนในตระกูลโม่ต่างก็โค้งคำนับให้กับชายผู้นี้ แม้แต่โม่หยานเองก็เช่นกัน
โม่หลิงไปยืนอยู่ตรงหน้าโม่หยาน เขายิ้มออกมาและประคองโม่หยานให้ลุกขึ้นยืน เขาพูดขึ้นมาด้วยความเอ็นดู “ไม่ต้องกลัว หยานเอ๋อ ตระกูลลู่กับตระกูลอันโดนั้นไม่อาจจะทำอะไรเราได้แม้ว่าจะร่วมมือกันก็ตาม ฟังข้า ไปอยู่ด้านล่างซะ”
“เจ้าค่ะ ท่านปู่ทวด ! ” โม่หยานตอบกลับแต่นางก็ยังสงสัยในใจ นางคิด “ทำไมปู่ทวดถึงได้ดูเหมือนเป็นคนละคน ? เขาต่างจากแต่ก่อน”
ตอนนั้นก็ได้มีพลังมหาศาลแผ่ออกมาจากไกล ๆ คนจากตระกูลลู่และตระกูลอันโดได้พุ่งเข้ามา ตรงหน้าสุดนั้นคือลู่เทียน, อันโดฟู และดาทูร่า ซึ่งเป็นขั้นเทพทั้งสามคน พวกนั้นได้แผ่พลังของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ซึ่งทำให้เมฆต้องกระจายตัวออกไป
“ขั้นเทพ 3 คน ! “ – ผู้อาวุโสต่างก็พากันร้องออกมาด้วยความเครียด
“ ฮาฮา โม่หลิง นี่มันก็พันปีแล้วตั้งแต่ที่เราพบกันครั้งที่แล้ว ข้าไม่คิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้เมื่อเราได้พบกันอีก เราไม่เคยคิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้ได้ โลกเปลี่ยนแปลงไปจริง ๆ ใช่หรือไม่ ? ” เสียงของลู่เทียนดังขึ้นมาจากไกล ๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา
โม่หลิงมองไปที่ดาทูร่าพร้อมกับสีหน้าที่เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมา มันจริงที