รงหน้าลู่เทียน มันคือหญิงสาวในชุดเขียว นางดูอายุประมาณ 27-28 ปี นางดูเป็นผู้ใหญ่ยกเว้นแค่รอยสักแปลก ๆ บนหน้าที่บดบังความงดงามของนางซึ่งทำให้นางดูแปลกประหลาด
“ฮิฮิ ลู่เทียน ข้าไม่ได้มาสายใช่หรือไม่” หญิงสาวหัวเราะ นางเรียกลู่เทียนด้วยชื่อ นางเหมือนไม่กลัวกับการทำเช่นนั้นซึ่งชัดแล้วว่านางเองก็เป็นขั้นเทพเช่นกัน
“เทพพิษดาทูร่า เจ้ามาทันเวลา เมื่อทุกคนมาแล้วก็ออกเดินทางกันเถอะ” ลู่เทียนพูดขึ้น เขาโบกมือและออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังตระกูลโม่
“ลู่เทียน อย่าลืมที่เจ้ารับปากเอาไว้ ข้าจะช่วยเจ้ายื้อขั้นเทพที่ตระกูลโม่รับมาและเมื่อเรื่องนี้จบสิ้นแล้ว ข้าจะเอาสมบัติของตระกูลโม่ครึ่งหนึ่ง” หญิงสาวที่มีนามว่าเทพพิษดาทูร่าเอ่ยขึ้นมา
“ไม่ต้องกังวล ข้าจะทำตามที่รับปากเอาไว้ ให้ข้าเลือกสิ่งที่ข้าต้องการก่อน ส่วนที่เหลือเจ้าเอาไปได้เลย” ลู่เทียนตอบออกมา
เทพพิษดาทูร่าหัวเราะและมองไปที่ลู่เทียน และพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่น “ลู่เทียน เจ้าดีกับข้าจริง ๆ ข้าไม่รู้ว่าจะขอบคุณเจ้ายังไง มันน่าเสียดายที่เจ้าแก่แล้ว หากเจ้ายังหล่อเหลาดังเช่นแต่ก่อน ข้าอาจจะให้เจ้าร่วมเตียงกับข้าอีกรอบ เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง ? ดูโม่หลิงสิ เขายังหนุ่มอยู่เลย “
“ฮึ่ม” ลู่เทียนฮึดฮัดออกมาอย่างเย็นชาพร้อมใบหน้าที่หม่นลง
เทพพิษทาดูร่ายิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นท่าทีของลู่เทียน จากนั้นนางก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงเสน
