กด้วย
ในส่วนลึกของตระกูลโม่ โม่หลิงกำลังทำการบ่มเพาะเพื่อทำความเข้าใจกฎของโลกเพื่อที่ความแข็งแกร่งจะได้พัฒนาขึ้นซึ่งจะทำให้เขาได้ขึ้นเป็นขั้นเทพช่วงกลาง
จู่ ๆ สีหน้าของโม่หลิงก็เปลี่ยนไป เขาลืมตาขึ้นคและมองออกไปภายนอก เขาสีหน้าเคร่งเครียดและพูดขึ้นมา “ข้าไม่คิดว่าตระกูลลู่จะลงมือเร็วแบบนี้ ข้าคิดว่าพวกเขาจะรออีกสักร้อยปีกว่าจะเคลื่อนไหว”
คนอื่น ๆ ในตระกูลเองก็รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงนี้หลังจากนั้นไม่กี่นาที เฉินเจี้ยนลืมตาขึ้นช้า ๆ หลังจากที่ดูดซับเหรียญผลึกอยู่ในห้องโถง ด้านหลังเขามีกระบี่ดำลอยอยู่คอยส่งเสียงฮึมฮัมออกมาอยู่ตลอด
เฉินเจี้ยนหยุดการบ่มเพาะและออกมาจากห้องก่อนจะไปถึงหน้าห้องที่เจี้ยนเฉินบ่มเพาะอยู่ แต่เขาก็ต้องตะลึงเมื่อไปถึงห้องของเจี้ยนเฉิน “เจ้าช่างเลือกเวลาได้เหมาะจริง ๆ เจ้ากลับมาทะลวงผ่านตอนนี้”
เจี้ยนเฉินนั่งขัดสมาธิลอยอยู่ในห้อง แสงวนเวียนรอบตัวเขา เขาแผ่เจตจำนงกระบี่ออกมาจากตัว เขาได้เข้าสู่สภาวะที่ไม่อาจจะรับรู้ถึงสิ่งภายนอกได้
