ตอนที่ 1705 : ขั้นศักดิ์สิทธิ์ช่วงกลาง
ในเสี้ยวพริบตาเวลาก็ผ่านไปหนึ่งเดือนตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินได้อยู่กับตระกูลโม่ แม้ว่า เฉินเจี้ยน จะยังไม่ได้เป็นผู้อาวุโสคนที่เจ็ดของตระกูลโม่อย่างเป็นทางการ แต่ผู้อาวุโสทุกคนในตระกูลต่างก็ยกย่องเขาหลังจากที่เขาได้แสดงความแข็งแกร่งออกมา พวกนั้นก็ชื่นชมและสุภาพต่อเขามากกว่าเดิม
ด้วยฐานะที่ยกระดับขึ้นมานี้ ผู้อาวุโสในตระกูลโม่จึงมักจะมายังห้องโถงที่เจ็ดเพื่อพบเขา แต่หากไม่มีเรื่องเร่งด่วนอันใด พวกนั้นต่างก็ไม่ได้พบกับเฉินเจี้ยน แม้แต่เจี้ยนเฉินเองก็ยากจะปรากฏตัวขึ้นมา ทั้งสองคนเข้าเก็บตัวบ่มเพาะ ดังนั้นเหล่าผู้อาวุโสจึงได้แต่กลับบ้านมือเปล่า
ในหมู่คนตระกูลโม่ มีแค่ผู้นำตระกูลและบรรพชนตระกูลโม่เท่านั้นที่รู้ว่าเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนนั้นแข็งแกร่งเพียงใด ตอนนั้นเองพวกเขาก็ได้เข้าใจว่าเจี้ยนเฉินที่มักจะไม่ทำตัวโดดเด่นนั้นแข็งแกร่งที่สุด
แต่ผู้นำตระกูลและบรรพชนก็ปกปิดความลับนี้ไว้อย่างดี พวกเขาไม่ได้บอกให้ใครรู้แม้แต่ซีหยูก็ตาม
นี่เพราะตัวตนของเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนนั้นคือไพ่ลับของตระกูลโม่ พวกเขาคือต้นเหตุของความมั่นใจและเป็นที่พึ่งในการจัดการกับตระกูลลู่และตระกูลอันโด
เฉินเจี้ยนยังคงบ่มเพาะไปทั้งเดือนเพื่อขึ้นเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์ช่วงกลาง สำหรับเจี้ยนเฉินแล้ว เขาทำการบ่มเพาะเพื่อทำความเข้าใจเส้นทางแห่งกระบี่เพราะเขาไม่อาจจะพัฒนาร่างบรรพกาลของเข