ม่มีขั้นศักดิ์สิทธิ์คนไหนเป็นคู่มือของเจ้าได้ ใครกันคือคนที่ทำให้น้องเฉินเจี้ยนให้บาดเจ็บได้หรือว่าจะเป็นขั้นเทพ ? ”
เฉินเจี้ยนไม่ได้ตอบกลับ เขามองไปที่เจี้ยนเฉินราวกับถามอีกฝ่าย
เจี้ยนเฉินคิดทุกอย่างให้ถี่ถ้วนก่อนจะพยักหน้าตอบกลับ
แต่ท่าทีของเฉินเจี้ยนนี้ไม่หลุดพ้นสายตาของบรรพชนตระกูลโม่ เขาแอบมองไปที่เจี้ยนเฉินและพยายามเดาว่าเกิดอะไรขึ้น นั่นเพราะเขาบอกความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินอย่างแม่นยำไม่ได้ หากดูจากพลังที่แผ่ออกมาแล้วเขารู้สึกว่าเจี้ยนเฉินนี้อยู่ที่ขอบเขตดั้งเดิมแต่ก็ยังเหมือนขอบเขตเทพ เขาไม่อาจจะบอกได้อย่างชัดเจน
“พี่โม่หลิงพูดถูก คนที่ทำให้เราบาดเจ็บได้นั้นคือขั้นเทพจริง ๆ ” เฉินเจี้ยน พูดขึ้น
“มันมีขั้นเทพในแคว้นตงอันมากมาย ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าเขาเป็นใคร ? ข้าอาจจะรู้จัก ดังนั้นข้าจะได้ให้ข้อมูลหรือให้ความช่วยเหลือได้” บรรพชนพูดขึ้น ใบหน้าเขาเริ่มเครียดขึ้นมา เขาต้องระวังเรื่องการทำให้ขั้นเทพคนอื่นไม่พอใจ
“มันคือบรรพชนของตระกูลลู่” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นมาอย่างใจเย็น
“มันคือลู่เทียน ! ” โม่หลิงดีใจขึ้นมา เขาเหมือนจะยินดีกับเรื่องนี้
ผู้นำตระกูลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยิ้มออกมาอย่างพอใจเช่นกัน ตอนนั้นเขารู้สึกว่าทั้งตัวเขานั้นถึงกับเบาขึ้นเพราะความพอใจ
เขายังรู้สึกกังวลตอนที่รู้เรื่องว่าคนที่ทำให้เฉินเจี้ยนและเจี้ยนเฉินบาดเจ็บนั้นคือขั้นเทพ เขากลัวว่าจะไปคุกคามขั้นเทพขององค์กรอื
