ันแต่เขาไม่ได้แสดงมันออกมาบนใบหน้า
โม่หลิงพูดต่อ “พรสวรรค์ของหยูเอ๋อนั้นยิ่งใหญ่ นางขึ้นถึงขอบเขตเทพได้ในเวลาอันสั้นและหากนางยังรักษาความเร็วระดับนี้ต่อไป อีกไม่นานนางก็จะกลายเป็นขั้นเทพ แต่มันเพราะตัวตนของนางที่ทำให้ตระกูลลู่และตระกูลอันโดนั้นอึดอัด พวกนั้นกลัวว่านางจะเติบโตจนถึงจุดที่นางเป็นภัยต่อสองตระกูลจนทำให้พวกเขาไม่อาจจะรักษาสมบัติของตนเองไว้ได้อีกต่อไป ผลก็คือตระกูลลู่และตระกูลอันโดนั้นเริ่มที่จะร่วมมือกันมาหลายปี พวกเขาอยากจะเปิดฉากต่อสู้กับเราตลอดเวลา”
“การร่วมมือกันของตระกูลลู่กับตระกูลอันโดนั้นหมายความว่าพวกนั้นมีขั้นเทพอยู่ถึง 2 คน การยื้อไว้คนหนึ่งด้วยความแข็งแกร่งที่ข้ามีนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่ข้าคงได้แต่หนีหากต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาทั้งสองตระกูล”
โม่หลิงมองไปที่เฉินเจี้ยนและเจี้ยนเฉิน ก่อนจะถามขึ้นมาอย่างจริงใจ “น้องเฉินเจี้ยน น้องเจี้ยนเฉิน เนื่องจากพวกเจ้าเองก็มีความแค้นกับตระกูลลู่ ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะร่วมมือกับเราเพื่อจัดการกับสองตระกูลนั่น ตราบใดที่ น้องเฉินเจี้ยนช่วยตระกูลโม่ของเรา เราจะแบ่งผลปประโยชน์ที่ได้จากสมบัตินั้นกับเจ้า”
“พี่โม่หลิง ข้าขอถามหน่อยว่าท่านจำมันได้หรือไม่ ? ” ตอนนั้นก็ได้มีกล่องหรูหราโผล่มาในมือของเจี้ยนเฉิน เขาเปิดมันออกโดยไม่ลังเลเผยให้เห็นหยกที่ไม่สมบูรณ์วางไว้อยู่ภายใน
