รพชนแสดงสีหน้าจริงจังออกมาและถามขึ้น “ซิงเฟิง ข้าขอถามเจ้า ใครกันคือคนที่ตัดแขนของโม่หยุนด้วยการโจมตีครั้งเดียว ? ทำไมเขาถึงได้โผล่มาในตระกูลโม่ของเรา ? ”
ผู้นำตระกูลไม่ได้สมองช้า เมื่อเขาได้ยินบรรพชนพูดถึงเฉินเจี้ยน และจำความแข็งแกร่งที่แสดงออกมาได้ เขาก็ปะติดปะต่อตัวตนของเฉินเจี้ยนกับขั้นเทพที่บรรพชนพูดถึง เขาตะลึงและจากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ตาของเขาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อพร้อมกับใจที่เต้นรัว
“บรรพชน ท่านจะบอกว่า….ท่านจะบอกว่า….ท่านจะบอกว่าน้องเฉินเจี้ยนนั้นเป็นเทพงั้นรึ ? ” ผู้นำตระกูลไม่อาจจะใจเย็นได้และร้องออกมา ข่าวนี้เหมือนกับมีฟ้าผ่าใส่หัวเขา
“งั้นเขาก็ชื่อเฉินเจี้ยนสินะ ถูกต้อง นั่นคือขั้นเทพที่ข้าพูดถึง” บรรพชนพึมพำ
“เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ ตอนน้องเฉินเจี้ยนมายังตระกูลโม่ของเรา เขาเป็นแค่ขั้นแลกเปลี่ยน เขาทะลวงผ่านขึ้นขอบเขตเทพเมื่อไม่กี่เดือนก่อนและเป็นแค่ขั้นศักดิ์สิทธิ์ช่วงต้นในตอนนี้ เขาจะเป็นเทพได้ยังไง ? ท่านมั่นใจรึว่าไม่ได้เข้าใจผิดไป บรรพชน ? ” ผู้นำตระกูลรีบอธิบาย เขารู้สึกสับสนในใจเพราะเฉินเจี้ยนนั้นพึ่งจะทะลวงผ่านขึ้นเป็นขอบเขตเทพจริง ๆ แล้วเขาจะเป็นขั้นเทพในพริบตาได้ยังไง ?
“เฉินเจี้ยนผู้นี้ต่างจากปกติ มันมีคนนับไม่ถ้วนในโลกเซียนที่ขึ้นถึงจุดสูงสุดของการบ่มเพาะแต่ไม่อาจจะก้าวหน้าได้ต่อเพราะขาดความเข้าใจกฎ แม้ด้วยมุมมองของทั้งโลก แต่มันก็มีน้อยค
