ตอนที่ 1695 : นายน้อยแห่งนิกายจุลกระบี่
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าตอบกลับด้วยความขมขื่น ความคิดของสาวน้อยผู้นี้เกินคาดจริง ๆ
“หยานเอ๋อ อย่าหยาบคาย” ผู้นำพูดขึ้นมา เขาเคร่งขรึมและทำตัวเหมือนกับเครียด
โม่หยานแลบลิ้นออกมาและพูดขึ้น “ท่านพ่อโกรธ งั้นข้าก็จะไม่พูดต่อแต่ เจี้ยนเฉิน เจ้าน่ะต้องพยายามให้มากกว่านี้และทะลวงผ่านขึ้นไปขอบเขตเทพให้เร็วที่สุด เมื่อเจ้าขึ้นถึงขั้นศักดิ์สิทธิ์แล้ว เจ้าถึงจะมีสิทธิไล่ตาม พี่ซีหยู” โม่หยานพูดจบก็ได้เดินตามผู้นำไปหาซีหยู
เจี้ยนเฉินยิ้มออกมาและมองไปที่แผ่นหลังของโม่หยาน ก่อนจะเดินเอามือไพล่หลังไปยังที่พักของเฉินเจี้ยน เขาไม่ได้สนใจคำพูดของโม่หยานเลย
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินได้หรี่ตาลงและหันกลับมามองไปยังทางเข้าตระกูลโม่
ตอนนั้นมีเกวียนทองบินเข้ามายังตระกูลโม่จากไกล ๆ มันมีสัตว์อสูรที่เหมือนกับม้า 6 ตัวลากเกวียนนี้ พวกมันกระพือปีกและบินเข้ามาอย่างรวดเร็ว แม้ว่าสัตว์อสูรพวกนี้จะแข็งแกร่งพอกับเซียนจักรพรรดิ แต่พวกมันก็ไม่ได้ช้ากว่าจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมเลย
มันมีผู้คุ้มกันในชุดขาวกว่า 20 คนที่อยู่ขอบเขตดั้งเดิมซึ่งประจำอยู่ทั้งสองฝั่งของเกวียน ชุดของพวกเขาสลักเครื่องหมายเหมือนกับกระบี่ทองเล็ก ๆ เอาไว้
เกวียนสีทองนี้พุ่งเขามาอย่างรวดเร็วและลงมาจอดที่ทางเข้าของตระกูลโม่แทบจะทันที ทหารที่นำมาได้พูดกับยามของตระกูลโม่ “นายน้อยนิกายจุลกระบี่ได้มาเยี่ยม ทำไมเจ้ายังไม่ไปรายงานอี
