นเทพตั้งนานแล้วด้วยพรสวรรค์ที่นางได้แสดงออกมาและการชี้แนะจากอาจารย์ ”
….
ผู้อาวุโสตระกูลโม่ต่างก็พากันถอนหายใจด้วยความตะลึง พวกเขาต่างก็รู้สึกเสียดาย พวกเขาเชื่อว่าการให้ซีหยู อยู่ในตระกูลโม่ต่อไปนั้นจะทำให้พรสวรรค์ของนางเสียเปล่า
เกลียวพลังงานเหนือที่พักของซีหยูได้สลายไปหลังจากผ่านไปหลายชั่วยาม สักพักประตูที่พักก็เปิดออกพร้อกมับ ซีหยูที่อยู่ในชุดขาวได้เดินออกมา
” ยินดีด้วย ผู้อาวุโสซีหยู กับการทะลวงผ่านขึ้นไปขั้นใหม่” เจี้ยนเฉินป้องมือให้กับซีหยูและยินดีกับนางจากก้นบึ้งหัวใจ
“ฮ่าฮ่า ซีหยู เจ้าทื้งห่างเราไปอีกแล้ว เราไม่อาจจะยอดเยี่ยมได้เช่นเจ้าในตอนนี้ได้” ผู้อาวุโสทั้งห้าต่างก็เข้ามายืนดีเช่นเดียวกัน พวกเขาต่างก็ยิ้มและยินดีจากก้นบึ้งหัวใจ
“พี่ซีหยู เจ้าแข็งแกร่งกว่าเดิมอีกแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งที่สุดได้” โม่หยานและหัวหน้าตระกูลโม่เดินเข้ามาหาจากไกล ๆ
ซีหยูพยักหน้าให้กับเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้านิ่ง ก่อนจะหันไปพูดคุยกับผู้อาวุโสคนอื่น ๆ นางยิ้มและพูดด้วยท่าทีสุภาพ
เจี้ยนเฉิน ไม่ได้หงุดหงิดกับท่าทีของนาง หลังจากที่แสดงความยินดีกับนางแล้ว เขาก็หันกลับแล้วเดินออกมาผ่านผู้นำไป ผู้นำป้องมือให้กับเจี้ยนเฉินอย่างสุภาพตอนที่เขาเดินผ่าน
เขาเองก็เข้าใจว่านอกซะจากว่าเขาเผยความแข็งแกร่งของเขาในขอบเขตเทพออกมา ไม่เช่นนั้นมันก็ไม่มีใครในตระกูลโม่ที่จะสนใจเขา ผู้นำสุภาพต่อเขาก็เพราะเฉินเจี้ยนเ
