ม่ได้สติ
แม้ว่าพยัคฆ์ปีกเทวะจะเป็นสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ติดตามเจี้ยนเฉิน แต่สถานการณ์มันต่างกันโดยสิ้นเชิง ย้อนกลับไปตอนนั้นรัมกุยเนสได้ยกพยัคฆ์ปีกเทวะให้กับเขามาก่อนที่มันจะลืมตาด้วยซ้ำ เขาเลี้ยงดูมันมาด้วยความลำบากมากมาย มันไม่เกินไปที่จะบอกว่าเขาคนเดียวนี่แหละที่เลี้ยงดูพยัคฆ์ปีกเทวะ ดังนั้นสายใยระหว่างทั้งสองจึงย่อมลึกซึ้งเป็นธรรมดา แต่เจี้ยนเฉินไม่เชื่อว่าไคยะและสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีจะผ่านความยากลำบากแบบนั้นมาในอดีต
” คนเราโชคดีที่ได้พบกับของที่เป็นของพวกเขาเอง บางทีนี่อาจจะเป็นวาสนาของไคยะ” เจี้ยนเฉินคิด นี่คือทางเดียวที่เขาจะอธิบายเรื่องนี้ได้
“เจ้าต้องยึดเหมืองผลึกระดับสูง ข้าต้องการพลังงานดั้งเดิมเพื่อสร้างร่างใหม่ เมื่อข้ามีร่างที่สมบูรณ์แล้ว ข้าก็สามารถช่วยเจ้าจัดการปัญหาบางอย่างได้” นางฟ้าเฮายู่พูดขึ้นมา จำนวนผลึกที่นางต้องการเพื่อสร้างร่างที่สมบูรณ์นั้นมหาศาล เจี้ยนเฉินได้เหรียญผลึกระดับต่ำมาเป็นล้านชิ้น แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอ
“ข้าไม่คิดจะยอมแพ้เรื่องเหมืองหรอกเพราะข้าเองก็ต้องการเหรียญผลึกระดับสูงเพื่อใช้ในการบ่มเพาะเช่นกัน” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น เขาโยนเหรียญผลึกระดับต่ำกว่าสิบชิ้นให้กับสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีก่อนจะออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม
หลังจากที่กินเหรียญผลึกระดับต่ำไปกว่าสองหมื่นชิ้น สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีจึงได้แสดงท่าทีพอใจออกมา มันโน้มตัวเข้าหากล่
