” โม่หยานจ้องไปที่เจี้ยนเฉินที่อยู่บนเตียงด้วยความประหลาดใจ เจี้ยนเฉินยังไม่ได้ชำระล้างเลือดบนตัวเขา ดังนั้นมันจึงแห้งแล้วทำให้เขาดูเหมือนโชกเลือด อย่างไรก็ตาม โม่หยานก็ไม่ได้พบว่ามันน่ากลัวเลย
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและลุกจากเตียง เขาคำนับต่อโม่หยานและพูดว่า “ข้าชื่อเจี้ยนเฉิน ขอบคุณที่ช่วยข้า”
โม่หยานจ้องที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ นางชี้ไปที่เขาขณะที่พูดติดอ่าง จะ- จะ- เจ้าสามารถยืนได้จริง ๆ ! พี่สาวซีหยูกล่าวว่าเจ้าได้รับบาดเจ็บอย่างหนักซึ่งแม้แต่กระดูกของเจ้าก็หายไป แม้จะใช้ยาคุณภาพสูงก็เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะฟื้นตัวอย่างง่ายดาย มะ – มันแค่วันเดียว ! ”
“ขอบคุณสำหรับความห่วงใยของเจ้า อาจเป็นเพราะยาที่ข้าใช้มีระดับค่อนข้างสูง ดังนั้นข้าจึงสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว” เจี้ยนเฉินยิ้ม บุคคลอื่นสามารถตรวจสอบบาดแผลของเขาและบอกได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถซ่อนมันแม้ว่าเขาจะพยายาม เป็นผลให้เขายกประโยชน์การรักษาทั้งหมดของเขาให้เป็นผลจากยาโดยตรง โดยไม่ต้องพยายามหลบซ่อนให้มาก
