าสามารถกำจัดกฎแห่งไฟได้ด้วยการฟื้นฟูร่างกายของเจ้า” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฉินเจี้ยนชื่นชมร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน เมื่อตอนที่เขายังอ่อนแอกว่าเฉียงซ่งเล็กน้อย เจี้ยนเฉินก็สามารถขับไล่เฉียงซ่งได้ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งและอัตราการฟื้นฟู หลังจากนั้นในระหว่างการต่อสู้ระหว่างเขากับเจี้ยนเฉินที่พวกเขาแยกดวงจันทร์ออกเป็นสองส่วน เขาก็แข็งแกร่งกว่าเจี้ยนเฉิน แต่เจี้ยนเฉินก็สามารถรับมือกับเขาได้ด้วยร่างบรรพกาลเป็นผลให้พวกเขาทั้งคู่ได้รับบาดเจ็บ
แม้กระทั่งตอนนี้ความทรหดและความสามารถฟื้นฟูของร่างบรรพกาลของเขาเปรียบได้กับกฎของไฟที่เหลืออยู่ที่สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างรวดเร็ว เขาใช้การฟื้นฟูร่างกายของเขาเพื่อทำให้พลังของกฎของไฟดับลง
เฉินเจี้ยนหนีไปกับเจี้ยนเฉิน ความมืดก็ได้มาเยือนและรุ่งอรุณก็มาอีกครั้ง หลังจากบินไปได้ทั้งวันทั้งคืนแม้แต่เฉินเจี้ยนก็ไม่ได้มีความคิดอีกต่อไปว่าเขาได้เดินทางมาไกลแค่ไหน เขารู้แต่เพียงว่าเขาได้ออกจากที่ราบที่แห้งแล้ง
การเดินทางในโลกแห่งเซียนนั้นยากกว่าในทวีปเทียนหยวน ไม่เพียงแค่ความเร็วถูกจำกัดเท่านั้น แต่ยังต้องใช้พลังงานเป็นจำนวนมากเช่นกัน เฉินเจี้ยนพยายามที่จะสนับสนุนตัวเองอีกต่อไปหลังจากการต่อสู้ครั้งใหญ่และจากนั้นก็หนีด้วยบาดแผลที่สาหัสของเขามานาน ในท้ายที่สุดเขาหยุดอยู่ข้างทะเลสาบเล็ก ๆ
” ข้าต้องชำระพลังที่ตกค้างของกฎแห่งไฟจากบาดแผลของข้าหรือไม่ก็รักษาพวกมัน
