ของขวัญที่เจ้าใช้เวลาและความพยายามอย่างมากในการเตรียมให้เขาได้อย่างไร ? และก็โม่หยาน เรื่องนายน้อยของสำนักกระบี่ Atomos ได้ขอแต่งงานกับเจ้าเมื่อสองสามปีก่อน เจ้าคิดยังไงกับเรื่องนี้?”
“หืม ข้าไม่ต้องการเป็นคู่รักกับนายน้อยคนนั้น พี่สาวซีหยู ท่านไม่ต้องคิด ข้าเกลียดเขา เขาทำให้ข้ารู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่ข้าเห็นเขา ข้ายอมตายหากท่านต้องการให้ข้าครองคู่กับเขา โม่หยูขมวดคิ้วขณะที่นางหน้ามุ่ย นางเปิดเผยความขยะแขยงที่น่ารังเกียจเมื่อพูดถึงนายน้อยของสำนักจุลกระบี่
“ตอนนี้ตระกูลลู่และตระกูลอันโดยิ่งใกล้ชิดกันเข้ามาแล้ว มันจะไม่ดีสำหรับพวกเรา ถ้าพวกเราไม่สร้างพันธมิตรสำหรับพวกเรา ท่านพ่อเห็นด้วยกับการแต่งงานของเจ้ากับนายน้อยเพราะเขาต้องการผูกความสัมพันธ์กับพวกเขา อย่าลืมว่าเพราะพวกเขามีขอบเขตเทพด้วย” ซีหยูถอนหายใจอย่างแผ่วเบา นางเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“ข้าไม่สนใจ ข้าแค่ปฏิเสธที่จะแต่งงานกับนายน้อยคนนั้น” โม่หยานพูดเบา ๆ อย่างดื้อรั้น
“หืม ? ” ทันใดนั้นตาของโม่หยานก็หรี่ลง นางจ้องมองที่พื้นด้านล่างนางพูดว่า “พี่สาวซีหยูดูสิ มีผู้บาดเจ็บ 2 คน ข้ารู้สึกได้ว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ไปช่วยพวกเขากัน ดูว่าพวกเขาโชกเลือดได้อย่างไร พวกเขาน่าสมเพชมาก” โม่หยานไม่สามารถทนเห็นได้และดวงตาของนางเต็มไปด้วยความสงสารและความเห็นอกเห็นใจ
ซีหยูมองอย่างสงบนิ่ง แต่นางก็ไม่ทำอะไรเลย นางพูดกับโม่หยานแทน “โม่หยาน เจ้
