จ้าจะสามารถเข้าถึงขั้นศักดิ์สิทธิ์ได้ตลอดเวลา แต่ก็น่าเสียดายที่เจ้าจะไม่ได้มีโอกาสนั้นอีก แม้ว่าเจ้าจะเพิกเฉยต่อความแตกต่างในระดับการบ่มเพาะ แต่ความแตกต่างระหว่างความเข้าใจของเราก็ไม่สามารถเอาชนะได้เช่นกัน” ลู่เฟยถอนหายใจอย่างแผ่วเบา เขามองเฉินเจี้ยนและเจี้ยนเฉินด้วยความสงสาร แต่ความสงสารเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วกลายเป็นจิตสังหารที่เย็นชา สำหรับเขา ทั้งเฉินเจี้ยนและเจี้ยนเฉินจะเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงที่จะบำรุงรักษาบาดแผลของเขา
ลู่เฟยเหยียดนิ้วเบา ๆ และยิงแสงสีแดงจากปลายนิ้ว มันพุ่งไปยังกลางหน้าผากของเฉินเจี้ยนที่ด้วยกฎแห่งไฟ
“ทำลายรูปแบบ ! ” ทันใดนั้นเฉินเจี้ยนก็ตะโกนออกมาและกระบี่หมอกเมฆก็ระเบิดแสงออกมาทันที เขาฟันกระบี่เข้าไปที่ลำแสง การโจมตีนั้นมีพลังลึกลับที่สามารถทำลายทุกสิ่งในโลกโดยเฉพาะเป้าหมายที่มีรูปแบบ ในขณะที่เขาฟันออกไป ฝ่ามือไฟของลู่เฟยก็ถูกผ่าครึ่งทันที กฎแห่งไฟในฝ่ามือปะทะกับกฎแห่งกระบี่ของเฉินเจี้ยนและถูกสะกดแต่จริง ๆ แล้วจำกัดความแข็งแกร่งที่สามารถแสดงออกมาได้
หลังจากนั้นกระบี่หมอกเมฆก็กลายเป็นพร่ามัวและแทงเข้าที่ลำแสงสีแดงที่มีกฎแห่งไฟด้วยเสียงอันดัง ลำแสงสีแดงก็แตกสลายทันทีและกระจายออกไปโดยรอบด้วยระลอกคลื่นที่ทรงพลัง
ระลอกคลื่นที่ทรงพลังพัดเอาเฉินเจี้ยนลอยไปด้านหลัง แม้ว่าเขาจะมีความสามารถในการต่อสู้ แต่ก็ยังห่างไกลจากลู่เฟยในแง่ของการบ่มเพาะ
ในทางกลับกัน ลู่เฟยไม่ให้ควา
