ะของเขาจะยิ่งใหญ่กว่าที่เขายังอยู่ในโลกนี้
หลังจากนั้นเจียนเฉินไปเยี่ยมสหายเก่าสองสามคนกล่าวคำอำลาครั้งสุดท้ายของเขา เขาเชื่อว่ามันจะเป็นอย่างน้อยหมื่นปีหรือแม้กระทั่งหลายหมื่นปีก่อนที่เขาจะกลับมา เซียนจักรพรรดิมีอายุเพียงหมื่นปีเท่านั้น ดังนั้นสหายเก่าของเขาอาจจะถึงแก่กรรมไปแล้วเมื่อเขากลับมาอีกครั้ง
แม้ว่าพลังงานดั้งเดิมของโลกค่อย ๆ ฟื้นตัวและตอนนี้มีโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง สวรรค์สำหรับการบ่มเพาะ การไปถึงขอบเขตดั้งเดิมก็ยังไม่สำเร็จโดยง่ายดาย
เจี้ยนเฉินไปหาเฮาหวู่ในภูเขาที่ห่างไกล เฮาหวู่ได้กลายมาเป็นเซียนจักรพรรดิแล้ว แต่กลับกันเขาได้กลายเป็นชายชราแทน เขาแยกจากซาร์ไคหยุนและแยกตัวเองอยู่ในภูเขาบ่มเพาะอย่างโดดเดี่ยว
อารมณ์ของเจี้ยนเฉินนั้นมีหลากหลายเมื่อเขาเห็นชายชราที่มีรอยเหี่ยวย่นและผมหงอกสีเทาเพราะนี่เป็นพ่อตาของเขา
หลังจากอธิบายว่าเขากำลังจะจากไปจากโลกนี้ เฮาหวู่ก็เงียบลง เขาตอบด้วยการถอนหายใจอย่างแผ่วเบาหลังจากนั้นไม่นาน” เจี้ยนเฉิน ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถดูแลมู่เอ๋ออย่างดีในโลกแห่งเซียน”
” ข้าสัญญา ! ” เจี้ยนเฉินสาบานกับตัวเองและเฮาหวู่
เจี้ยนเฉินจากไปหลังจากการสนทนาของเขากับเฮาหวู่ ในไม่ช้าเขาก็มาถึงที่ห่างออกไป 1,000 กิโลเมตรจากจุดที่เฮาหวู่บ่มเพาะ มีภูเขาที่พุ่งขึ้นไปในก้อนเมฆตรงนั้นและยังมีกระท่อมไม้เล็ก ๆ สาวงามในชุดสีม่วงนั่งอยู่หน้ากระท่อมไม้มองขึ้นไปในระยะไกลด้วยคว
