ัสดุทั้งหมดที่เขาต้องการถูกส่งมายังเขา เขาก็เข้าสู่การกักตนอีกครั้ง เขาอุทิศตัวเองเพื่อศึกษาการสร้างค่ายกลส่งตัวระยะไกลและแม้กระทั่งการใช้ใบชาหยั่งรู้บางส่วนที่เหลืออยู่เพื่อความเข้าใจ
เจี้ยนเฉินไม่เคยสร้างค่ายกลส่งตัวระยะไกล ดังนั้นการสร้างพวกมันทำให้มันยากขึ้น แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากวิญญาณกระบี่และความรู้ที่เขาได้รับจากนางฟ้าเฮายู่ เขาก็ยังห่างไกลจากความสามารถในการสร้างอย่างแท้จริง
หนึ่งปี สองปี สามปี..เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ ในขณะที่เจี้ยนเฉินล้มเหลวในการสร้างค่ายกลส่งตัวระยะไกล วัสดุที่เขามีหมดลงอย่างรวดเร็ว โชคดีที่วัสดุเหล่านี้ไม่ใช่วัสดุแบบที่ดีที่สุด ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถพบได้ในทั้งทวีปเทียนหยวนและโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง เจี้ยนเฉินไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับวัสดุที่ไม่เพียงพอเนื่องจากมีผู้คนมากมายทั่วทั้งสองโลกที่รวบรวมวัสดุให้เขา
ในที่สุด เจี้ยนเฉินก็ประสบความสำเร็จในปีที่ห้า ค่ายกลส่งตัวระยะไกลถูกจารึกไว้บนหินก้อนหนึ่งซึ่งเปล่งประกายด้วยพลังงานอันทรงพลัง
เจี้ยนเฉินเผยความยินดีอย่างมากเมื่อเขาจ้องที่ค่ายกลที่ซับซ้อนพร้อมกับจารึกที่สมบูรณ์ แม้ว่าค่ายกลไม่ได้มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายผู้คนไปทางไกลซึ่งทำให้มันเสร็จสมบูรณ์เพียงครึ่งเดียว แต่มันก็มากเกินพอที่จะทำหน้าที่เป็นตัวระบุพิกัดสำหรับทวีปเทียนหยวน เขาไม่จำเป็นต้องกลัวที่จะไม่สามารถหาทวีปเทียนหยวนอีกต่อไปในโลกแห่งเซ
