ขอบเขตเทพก็เพียงพอแล้วที่จะยืนหยัดได้สูงสุดในโลกนี้ แต่ตอนนี้พลังที่สามารถสังหารจอมยุทธขอบเขตเทพได้ปรากฏตัวขึ้น ดังนั้นพวกเขาทุกคนจึงประหลาดใจ
“เจี้ยนเฉินยังอ่อนแอกว่าเดิมเล็กน้อย มันใช้เวลาหลายปี แต่เขาก็เติบโตไปถึงระดับนี้แล้ว เขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ข้าเพียงแค่มองดูได้เท่านั้น” เฉียงซ่งบ่นด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน
ผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ก็มีความรู้สึกที่หลากหลายเช่นกัน
ในเทือกเขาโลก เจี้ยนเฉินแผ่ปราณกระบี่ลึกซึ้งออกไปด้วยความพอใจ ด้วยการขยับเพียงครั้งเดียว เขาก็ออกจากบริเวณนั้น กระโดดลงบนกระบี่จือหยิง เขาบินโดยไม่เกรงกลัวสายฟ้าและมุ่งตรงไปยังโถงจิตวิญญาณลับ
ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินทำให้เขาเดินทางด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ดังนั้นเขาจึงมาถึงหน้าโถงจิตวิญญาณลับอย่างรวดเร็ว
การมาถึงของเขาทำให้ผู้คนชั้นสูงของโถงจิตวิญญาณลับตกใจ ผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสทั้งหมดออกมาต้อนรับเขา พวกเขาต่างก็โค้งคำนับต่อเขา ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นผู้พิทักษ์ขั้นรับมอบหรือผู้อาวุโสขั้นย้อนกลับ พวกเขาพูดอย่างสุภาพและด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย มากมาย “พวกเราคารวะราชันเจี้ยนเฉิน ! ”
พวกเขาไม่เคยสุภาพกับเจี้ยนเฉินในอดีต แต่ตอนนี้พวกเขาได้เรียนรู้แล้วว่าเจี้ยนเฉินมีพลังในการฆ่าจอมยุทธขอบเขตเทพ พวกเขากลัวเขาเป็นอย่างมาก
จิตวิญญาณราชันย์ เชิญเจี้ยนเฉินเข้ามาในโถงจิตวิญญาณลับและถามเขาว่า “ในเมื่อเจ้ามาเยี่ยมข้าในตอนนี
