บหน้าของเขา เห็นได้ว่าซานได้ตัดสินใจแล้ว ความพยายามในการโน้มน้าวใจใด ๆ จะไม่ส่งผลมากนัก เขาจะจบลงด้วยการบังคับซานแทน
เจี้ยนเฉินถอนหายใจขึ้นบนท้องฟ้า หลังจากนั้นไม่นานก็พูดว่า ไม่ว่าอะไรก็ตาม ตั้งแต่เจ้าได้ตัดสินใจไปแล้วข้าจะเคารพในการตัดสินใจของเจ้า” เมื่อนั้นเจี้ยนเฉินก็รู้สึกหดหู่ใจ เขาโบกแขนเสื้อของเขาแล้วจากไป
เขาตัดสินใจให้ซานเป็นหัวหน้าคนต่อไปของกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเมื่อนานมาแล้ว แต่ทางเลือกของซานได้ทำให้เขาผิดหวัง
“ขอบคุณ หัวหน้า” ซานตอบอย่างสุภาพ
“ซาน เจ้าต้องจำไว้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีนั้นตั้งขึ้นมาก็เพราะพ่อของเจ้า หากเจ้าคิดว่าหลังจากผ่านวันนี้ไปและต้องการกลับไปยังกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ประตูนั้นจะเปิดต้อนรับเจ้าอยู่เสมอ น้ำเสียงที่เข้มแข็งของเจี้ยนเฉินดังออกมา
ซานยืนขึ้นและมองดูเจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา เขาคิดว่า “ท่านผู้มีพระคุณ ท่านช่วยแม่และข้ามากเกินไปในหลายปีที่ผ่านมา ข้าไม่สามารถตอบแทนพระคุณของท่านได้ ดังนั้นข้าจะเป็นหัวหน้าแทนที่ไป๋เหลียนได้อย่างไร? ไป๋เหลียนเป็นน้องสาวของท่าน ข้าไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้ …
หลายปีต่อมา เจี้ยนเฉินก็ได้ตัดสินใจเตรียมการขั้นสุดท้ายสำหรับโลกแห่งเซียน หลังจากอำลาทุกคน เขาออกจากเกาะสามเซียนด้วยตัวเองและไปที่อุโมงค์ที่เชื่อมต่อกับโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง
อุโมงค์ระหว่างสองโลกนั้นไม่ว่างเปล่าเหมือนเมื่อก่อน แต่กลับกันมันกลา
