บเจ้าเลยหรือ ? นะ-นั่น… ดวงตาแม่ของเจียงหยางซูเบิกกว้าง มีอาการไม่อยากเชื่ออยู่บนใบหน้าของนางก่อนที่จะเป็นความไม่พอใจเข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว
อาของเจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร ? เขาได้มอบมันให้กับนายน้อยเกาะสามเซียน แต่เจ้าทำกับเจ้าเช่นนี้ เขาเป็นน้องชายพ่อของเจ้า ไม่ ! ข้าจะไปหาปู่ของเจ้า อาของเจ้าทำเหมือนกับว่าเจ้าเป็นคนนอกโดยสิ้นเชิง ไม่สิ มันยิ่งกว่าคนนอกเสียอีก แม่ของเจียงหยางซูโกรธมากและไปหาเจียงหยางป้าเพื่อบ่นทันที
เจียงหยางซูหยุนนางทันทีและพูดว่า ท่านแม่ ไม่ต้องไปหาท่านปู่ ท่านไม่อาจตำหนิท่านอาได้ ความสามารถของอานั้นยอดเยี่ยมมากจนไม่มีอะไรซ่อนจากเขาได้ เขาจะรู้ ใบหน้าของเจียงหยางซูเต็มไปด้วยความกลัวที่ไม่อาจหาเปรียบได้ เมื่อพูดถึงอาของเขา
ซี่หยานจ้องไปที่เจียงหยางซูอย่างประหลาดใจ นางเข้าใจลูกของนางเป็นอย่างมาก แต่นางไม่คิดว่าเขาจะเปลี่ยนไปมากหลังจากที่เขาไปพบอาของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะกลัวอาของเขามาก
ท่านอาพูดถูก ไม่มีจอมยุทธคนไหนที่จะได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างสบาย ๆ ท่านแม่ ข้าตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะออกจากตระกูลเพื่อเดินทาง คราวนี้ข้าจะไม่นำใครไปกับข้าเลย…
เช้ารุ่งขึ้น เจียงหยางซูออกจากตระกูล เขาออกไปคนเดียว มีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจว่าอารมณ์ทั้งหมดของเขาเปลี่ยนไปหลังจากที่ได้คุยกับอาของเขา
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ลืมตาภายในบ้านของเขา การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะสามารถทะลุมิติและอาคารท
