์ต่างก็ยิ้มแย้มแจ่มใส พวกเขาก็โล่งใจเช่นกัน เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะกลายเป็นคนที่พวกเขาพึ่งพิงเมื่อพวกเขาต้องการความช่วยเหลือและยังรวมไปถึงความมั่นใจ เจี้ยนเฉินได้กลายเป็นคนที่พวกเขาต้องพึ่งพาในการเผชิญหน้ากับจิตวิญญาณราชันย์
The Spiritking looked towards outer space, and his eyes shone. He said emotionlessly, “Jian Chen, if you remain in seclusion for a thousand years, do we have to wait that long as well? Have you gone into seclusion now so that you can have greater bargaining chips in future negotiations?”
จิตวิญญาณราชันย์มองไปที่นอกอวกาศและดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย เขาพูดอย่างไร้อารมณ์ว่า เจี้ยนเฉิน หากเจ้ายังคงบ่มเพาะอีกสักพันปี เรายังต้องรอเจ้าอยู่หรือไม่ ? ตอนนี้เจ้าใช้การปิดตัวบ่มเพาะเป็นข้ออ้างเพื่อเลื่อนการเจรจาออกไปใช่หรือไม่ ?
มันไม่นานถึงพันปี ข้าจะออกในมาในอีกไม่ถึง 10 ปี เฉินเจี้ยน ข้าเข้าใจเจ้าและเจ้าก็เข้าใจข้าเช่นกัน ไม่ว่าข้าจะมีพลังมากเพียงใด มันก็ไม่ส่งผลต่อการเจรจา มันเป็นเพราะคนของเจ้า เราสามารถหยุดวิกฤติในครั้งนี้ได้ การเสียสละอย่างกล้าหาญของพวกเขาได้รับความชื่นชมจากข้าและข้าก็จะช่วยเหลือพวกเขา ทำให้ความปรารถนาของพวกเขาเป็นจริงและให้พวกเขาพักผ่อนได้อย่างสงบ นี่เป็นคำสาบานของข้าต่อเจ้าเช่นเดียวกับผู้คนของเจ้าซึ่งได้สละชีวิตอย่างกล้าหาญ
มีแสงไฟวาบผ่านดวงตาของจิตวิญ
