ละผู้อาวุโสตลอดจนผู้พิทักษ์ทุกคนที่อยู่ในโลกนี้ได้ตัดสินใจเกี่ยวกับการเจรจาครั้งนี้ พวกเขาจำเป็นต้องผลักดันให้เกิดผลลัพธ์ที่ได้เปรียบมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อโลกของตัวเอง พวกเขารักษาความสงบเพราะสิ่งนี้จะส่งผลกระทบต่ออนาคตครั้งสำคัญให้กับโลกของเขา
ฮุสตันตอบเฉียงซ่งอย่างอ่อนโยน เขาพูดว่า แน่นอนว่าโลกของเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องในการหลีกเลี่ยงวิกฤติ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าคิดผิด วิกฤติของโลกไม่ได้ส่งผลต่อโลกของเราเท่านั้น โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งก็เช่นกัน โลกของเราทำหน้าที่เป็นแนวหน้า ดังนั้นเมื่อมันผ่านโลกของเราไปได้ โลกของเจ้าก็ไม่รอดเช่นกัน โลกทั้งสองของเรานั้นมีชะตากรรมเดียวกัน ถ้ามีสักคนรอด อีกคนก็รอด ถ้ามีคนล้ม อีกคนก็ล้ม ด้วยเหตุนี้ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่คิดว่าเจ้าเป็นวีรบุรุษช่วยโลกของเรา เพราะเจ้ากำลังช่วยโลกของตัวเองเช่นกัน ฮุสตันกล่าวอย่างสงบ
ผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสต่างก็หน้าเสียไปเมื่อได้ยินคำพูดของเขา คำอธิบายของฮุสตันดูเหมือนจะทำให้เขาต้องเผชิญกับวิกฤติของโลก
ก่อนที่คนจากต่างโลกจะพูดอะไร ฮุสตันก็กล่าวต่อไปว่า ในความเป็นจริงไม่สำคัญว่าโลกของเจ้าจะมีส่วนร่วมในการกำจัดวิกฤติของโลก เราไม่จำเป็นต้องให้ที่ดินใด ๆ แก่เจ้าเลย เพราะเจี้ยนเฉินเป็นผู้นำในการหยุดวิกฤติ หากไม่ใช่เพราะสมบัติของเขา เจ้าก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงชะตากรรมในการถูกกลืนกินแม้ว่าจะมีสายเลือดพิเศษก็ตาม เหตุผลที่เราเห็นด้วยที