เมื่อเจี้ยนเฉินไม่อยู่ ทั้งทวีปก็รู้สึกดดันอย่างมาก ทวีปเทียนหยวนจำเป็นต้องให้กำเนิดจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมเป็นของตัวเองมากขึ้น ฉะนั้นการมีเสือขาว, เสี่ยวจินและเสี่ยวหลิงมาพักอยู่ก็ทำให้สถานะของเมืองอัคนีเพิ่มมากขึ้น
สุดท้ายซ่างเฉียงเป็นคนจัดการเรื่องต่าง ๆ ของทวีปสัตว์เทวะ เขามีประสบการณ์ ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าเป็นงานง่าย ๆ ที่ให้เขาจัดการเรื่องเหล่านี้ แม้ว่าเสือขาวจะมีความแข็งแกร่งในขอบเขตดั้งเดิม แต่ก็ยังไม่มีประสบการณ์ในการเป็นผู้นำ ท้ายที่สุดมันยังเด็กและยังไม่ได้ผ่านจุดเปลี่ยนแห่งชีวิต
แม้ว่าเสี่ยวหลิงจะเป็นจิตวิญญาณม่านพลังเมืองทหารรับจ้างและได้ปกป้องให้สถานที่นั้นเงียบสงบมาหลายล้านปี แต่ตอนนี้เมืองทหารรับจ้างถูกทำลายไปพร้อมกับผนึกใต้เมืองที่นางปกป้อง นางไม่ได้รับคำสั่งให้ทำอย่างอื่นอีกต่อไป นางจึงไม่ถูกจำกัดให้อยู่ในสถานที่หรือกิจกรรมใด ๆ อีกต่อไป บวกกับความจริงที่ว่าเสี่ยวหลิงไม่ได้ใกล้ชิดกับใครนอกจากเจี้ยนเฉินในโลกปัจจุบัน นางจะต้องปักหลักเมืองอัคนี บางทีแม้แต่เสี่ยวหลิงเองก็ไม่ได้ตระหนัก แต่นางเริ่มปฏิบัติต่อเมืองอัคนีราวกับว่ามันเป็นบ้านของนางเพราะเจี้ยนเฉิน พี่ใหญ่ของนางเป็นคนสร้างเมืองนี้ขึ้นมา นางรู้สึกใกล้ชิดเมื่ออยู่ที่นั่น
อาต้า, อาเอ้อ, อาซานและอาซือ ปัจจุบันให้การสนับสนุนซึ่งกันและกันขณะที่พวกเขายืนอยู่บนพื้นดินที่แตกร้าว พวกเขาจ้องมองไปที่ก้อนเมฆสีเลือดในอวกาศ
