ิตของข้าได้สามในสิบส่วนเท่านั้นที่จะช่วยเหลือเจ้า ตอนนี้เหลือเพียงครึ่งหนึ่งของสามในสิบส่วนซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำลายพลังนี้ อย่างไรก็ตาม ข้าสามารถใช้พลังชีวิตนั้นเพื่อผลักดันพลังมารยออกไปสู่อวกาศ แต่ข้าต้องการความร่วมมือจากเจ้าในการทำเช่นนั้น” เสียงของเอเดรียนน่าดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน เสียงของนางก็เริ่มอ่อนแอ เห็นได้ชัดว่าการสูญเสียพลังชีวิตของนางไปสามในสิบส่วนก็เป็นการสูญเสียอย่างมากสำหรับนางเช่นกัน
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ขอรบกวนผู้อาวุโสด้วย” เจี้ยนเฉินรู้สึกขอบคุณ ตราบใดที่พลังมารถูกผลักออกไปในอวกาศ เขาจะมีเวลาจัดการกับมันอย่างช้า ๆ
“ข้าสงสัยว่าร่างบรรพกาลของข้าสามารถดูดซับพลังมารนี้ได้หรือไม่ ถ้าข้าทำได้พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้จะทำให้ร่างบรรพกาลของข้า..” ดวงตาของเจี้ยนเฉินส่องประกายและเขาก็เริ่มให้ความสนใจในทันที
หลังจากนั้นไม่นานเจี้ยนเฉินและจิตวิญญาณราชันย์ก็ทำงานร่วมกับเอเดรียนน่าเพื่อผนึกพลังมารด้วยพลังอันสมบูรณ์ของพวกเขาและค่อย ๆ ผลักมันออกไปยังอวกาศ จากนั้นพลังชีวิตที่เอเดรียนน่าเสนอให้ก็เหลือเพียงประมาณหนึ่งในสิบ
” อาการบาดเจ็บของเจ้าสาหัสมาก หากเจ้าไม่จัดการกับมันอย่างถูกต้อง เจ้าจะได้รับผลกระทบถาวรในอนาคต มันจะส่งผลต่อการบ่มเพาะในอนาคตของเจ้า ข้าจะมอบพลังชีวิตที่เหลือให้กับเจ้าเพื่อให้เจ้าได้ใช้มันรักษาตัว ถือว่ามันเป็นการแสดงความเมตตาจากข้า อย่างไรก็ตาม ในเรื่องวิญญาณที่ไ
