ีและแม้จะถูกโจมตีอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่มีสัญญาณของการแพร่กระจาย
เจี้ยนเฉินจ้องมองหมอกที่ปั่นป่วน เขาชูสองนิ้วเหมือนกระบี่ เขาใช้กระบี่ต้าหลัวอีกครั้ง ทันใดนั้นปราณกระบี่สีทองเส้นที่สองก็ควบแน่นต่อหน้าหน้าอกของเขา มันพุ่งเข้าหาหมอกสีแดงราวกับสายฟ้าฟาดเช่นกัน
การโจมตีทั้งสองครั้งนั้นทรงพลังเท่ากับการโจมตีจากจอมยุทธขอบเขตเทพ ในที่สุดหมอกบาง ๆ ก็ยอมแพ้หลังจากการรับมือกับกระบี่ต้าหลัวทั้งสองจากเจี้ยนเฉิน การโจมตีของเขาฉีกเปิดหลุมที่กว้าง 3 เมตร เจี้ยนเฉินพุ่งเข้าหามันทันที
ในขณะเดียวกันก็มีเสียงดังในบริเวณใกล้เคียง จิตวิญญาณราชันย์หลุดพ้นจากหมอกสีแดงที่เหมือนกรงขังเช่นกัน โดยพุ่งออกไปในเวลาเดียวกันกับเจี้ยนเฉิน
“อืม ? เจ้าสามารถหนีออกมาได้จริงหรือ ? ข้าเองที่ประเมินเจ้าต่ำไป แต่ก็ไม่สำคัญ ผลลัพธ์ก็จะเหมือนกันทั้งหมด อาหารก็จะยังคงเป็นอาหาร ฮาฮาฮาฮาฮา … ”
ความคิดนั้นกวาดออกไปด้วยความประหลาดใจ รูปร่างสีแดงเลือดบินวนอยู่ใกล้ ๆ ขณะที่ปล่อยแสงสีแดงปีศาจ ซึ่งส่องสว่างบริเวณรอบ ๆ และเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด แก่นทั้งหมดในสภาพแวดล้อมรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ร่างกำลังกลืนกินแก่นของจักรวาลในขณะนี้ ดาวเคราะห์รอบข้างมีแก่นที่ดูดออกมาเป็นเส้นพลังงาน ดาวเคราะห์เหี่ยวเฉาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ ดวงดาวไม่ได้เหี่ยวเฉา แต่สิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบถูกกลืนกิน ในที่สุดดาวเคราะห์ก็ค่อย ๆกลายเป็นสีเทาและไร้ชีวิต
เจี้ยนเฉิ
