่แห่งแล้ว พวกมันไม่ได้เสียหายนัก แม้ว่าหลังจากที่คลื่นกระแทกจากากรต่อสู้ระหว่างเจี้ยนเฉินกับจิตวิญญาณราชันย์ก็ตาม
ตอนนั้นกระบี่คู่บินออกไปไกล พวกมันส่องแสงสีครามและม่วงออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่ปราณกระบี่ที่อกของเขาเพื่อสลายมันซึ่งทำให้มันปล่อยพลังงานอันน่ากลัวออกมา
จิตวิญญาณราชันย์มองไปที่ศพของโอวหยางหยิงเว่ย เขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา เขาก้าวออกไปพร้อมกับกระบี่ดำและโผล่มาตรงหน้าเจี้ยนเฉินราวกับหายตัวได้ กระบี่นั้นส่องแสงก่อนที่เขาจะแทงออกไป
การโจมตีนี้มีเส้นทางกระบี่, พลังกฎของโลก กรโจมตีนี้เหมือนมีพลังของโลกที่เพียงพอจะทำให้โลกดูด้อยไปราวกับว่าการโจมตีนี้เป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในโลกนี้
ในเวลาเดียวกันกระบี่จือหยิงก็กลับมาที่มือเจี้ยนเฉิน พลังของเขาปะทุขึ้นมาเมื่อเขามีกระบี่ในมือ ถ้าก่อนหน้านี้เขาเป็นสัตว์อสูรที่หลับใหล พลังในตอนนี้จากตัวเขาก็เหมือนกับว่าเขาได้ตื่นขึ้นมา เขามีพลังทำลายล้างอันแรงกล้า
มือของเจี้ยนเฉินสั่นไหวจนพร่ามัว มันขยับอย่างรวดเร็ว กระบี่จือหยิงส่องแสงยิ่งกว่าเดิมจนย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีม่วง
การโจมตีของเจี้ยนเฉินเองก็มีเส้นทางกระบี่, พลังกฎของโลก ในเวลาเดียวกันพลังบรรพกาลก็ซ่อนอยู่ด้านในด้วยซึ่งทำให้การโจมตีของเขานั้นรุนแรงกว่าทักษะกระบี่ก่อนหน้านี้แม้ว่าเขาจะใช้ทักษะเดิมก็ตาม การโจมตีนี้เหมือนก้าวข้ามขอบเขตดั้งเดิมเข้าถึงขอบเขตเทพ
ตูม !
กระบี่จือหยิงและกระบ
