ประตูมรณะเมื่อสู้กับเจี้ยนเฉิน แผ่นหลังของโอวหยางหยิงเว่ยชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาเกือบจะตายไปแล้วเมื่อตะกี้
แต่ก่อนที่โอวหยางหยิงเว่ยจะได้ยินดี เขาก็รู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บจากขั้วหัวใจ เขารับรู้ถึงอันตรายที่กำลังพุ่งเข้าหาตัว
เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจจิตวิญญาณราชันย์ เขาล็อคเป้าไปที่โอวหยางหยิงเว่ย กระบี่คู่ทั้งสองได้พุ่งออกจากเจี้ยนเฉินแทบจะทันที นิ้วของเขามีแสงส่องประกายสีขาวพร้อมกับดวงตาของโอวหยางหยิงเว่ยที่เบิกกว้างแทบจะถลน เจี้ยนเฉินกวาดนิ้วตัดผ่านหัวของโอวหยางหยิงเว่ย ปราณกระบี่อันทรงพลังได้ลบวิญญาณของโอวหยางหยิงเว่ยไปในทันทีและจบชีวิตของโอวหยางหยิงเว่ย
ในเวลาเดียวกันกระบี่คู่ก็ป้องกันการโจมตีของจิตวิญญาณราชันย์ แต่จิตวิญญาณราชันย์ได้ส่งปราณกระบี่ออกมาด้วยตัวเอง ดังนั้นการโจมตีนี้จึงเหมือนเกินขอบเขตดั้งเดิมและเข้าถึงขอบเขตเทพ มันไม่อาจจะเอาการโจมตีก่อนหน้านี้มาเทียบได้
เกิดการระเบิดขึ้นพร้อมกับกระบี่คู่ที่กระเด็นออกมา แต่ปราณกระบี่ของจิตวิญญาณราชันย์ไม่ได้อ่อนแอลงเลยแม้แต่น้อย มันยังคงพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน ตัดผ่านมิติด้วยพลังอันแรงกล้า
เจี้ยนเฉินเริ่มเครียด เขาคำรามออกมาแล้วยกมือขวาขึ้นเหนือหัวและปราณกระบี่ที่ยาวหลายเมตรก็อัดแน่นขึ้นมาในมือ มันได้พุ่งเข้าหาจิตวิญญาณราชันย์ทันที
” ตัดนภา ! ”
นี่คือทักษะกระบี่อันแรกที่เจี้ยนเฉินได้เรียนรู้มาจากจิตวิญญาณกระบี่ทั้งสอง มันคือส่วนหนึ่งของพ
