ยิงเว่ยทำให้เสี่ยวหลิงและเสี่ยวจินบาดเจ็บบนทวีปเทียนหยวน เขาทำให้เถี่ยต้าและเสือขาวบาดเจ็บ พี่น้องของเจี้ยนเฉินได้รับบาดเจ็บหนักเพราะอีกฝ่าย และครั้งนี้จอมยุทธทั้งหมดในทวีปเทียนหยวนก็จะถูกอีกฝ่ายฆ่าหากเจี้ยนเฉินกลับมาไม่ทันเวลา ผลก็คือความอาฆาตที่เจี้ยนเฉินมีต่อโอวหยางหยิงเว่ยนั้นสูงเสียดฟ้า
“เข้าประจำที่ค่ายกลสังหารเทพ ! ”
ตอนที่เจี้ยนเฉินพุ่งเข้ามาหาโอวหยางหยิงเว่ย เฉียงซ่งก็ได้ตะโกนออกมา เสียงของเขาเร็วกว่าการที่เจี้ยนเฉินพุ่งเข้ามาหาโอวหยางหยิงเว่ยเล็กน้อย
เจี้ยนเฉินพุ่งผ่านโอวหยางหยิงเว่ยไป ร่างกายเขาพร่ามัว เขาส่งปราณกระบี่ในมือเข้าใส่หัวของโอวหยางหยิงเว่ย ปราณกระบี่ได้ผ่านหัวโอวหยางหยิงเว่ยไปโดยไร้อุปสรรค มันไม่ได้ทำให้เลือดกระเด็นออกมา ร่างของโอวหยางหยิงเว่ยจางหายไปต่อหน้าเจี้ยนเฉิน หายไปอย่างสมบูรณ์ จอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมของโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งเองก็หายไปด้วย เจี้ยนเฉินไม่ได้ยืนอยู่ในโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งอีกแล้วแต่กลับเป็นมิติว่างเปล่า
“ค่ายกลมิติ” เจี้ยนเฉินแปลกใจ เขามองไปรอบ ๆ อย่างไร้อารมณ์ โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งนั้นมีการสืบทอดที่น่าประทับใจมากยิ่งกว่าที่ทวีปเทียนหยวนมี พวกนี้ถึงกับมีค่ายกลที่ใช้ได้โดยจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม
ตอนนั้นปราณกระบี่ที่ทรงพลังได้พุ่งออกมาจากที่ไหนไม่รู้พุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินพร้อมกับพลังทำลายล้าง
พลังที่อยู่ในปราณกระบี่นี้ขึ้นถึงขั้นแลกเปล
