่โอวหยางหยิงเว่ยด้วยความโกรธและไม่พอใจ “พี่ใหย่ เจ้าคนชั่วร้ายนั่น เขาทำให้น้องเสี่ยวจินและคนอื่น ๆ บาดเจ็บรวมถึงต้องการฆ่าพวกเราทุกคน ท่านต้องสั่งสอนบทเรียนเขาแทนพวกเรา”
เจี้ยนเฉินลูบหัวเสี่ยวหลิงและพูดขึ้นมา “ไม่ต้องกังวล เสี่ยวหลิง ข้าไม่มีทางปล่อยโอวหยางหยิงเว่ยหนีไป ข้าจะสั่งสอนบทเรียนเขาเดี๋ยวนี้” เมื่อพูดจบ เจี้ยนเฉินก็ยกมือขึ้นช้า ๆ หันไปหาโอวหยางหยิงเว่ย ความอาฆาตได้แผ่ออกมาจากตัวเขา
โอวหยางหยิงเว่ยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บส่วนมากขึ้นมาหลังจากที่กินยาอันล้ำค่าเข้าไป เนื้อส่วนอกที่หายไปตอนนี้งอกขึ้นมาใหม่ โอวหยางหยิงเว่ยรู้สึกได้ว่าหัวใจนั้นบีบตัวตอนที่เขาเห็นเจี้ยนเฉินจ้องมาที่เขา เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้ม ๆ ของตน “ในเวลาแค่ 20 ปี ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมาในระดับที่เราเทียบเท่าไม่ได้ เขาต้องใช้พลังที่ไม่ใช่ของเขาก่อนหน้านี้ เราอาจจะไม่รู้ว่าเขาได้รับพลังนี้มาจากไหน แต่เขาไม่อาจจะใช้มันได้นาน และมันคงเป็นเรื่องดีสำหรับเราหากมันหายไปหลังจากที่ใช้มัน ตั้งค่ายกลเจ็ดสังหารเพื่อจัดการกับเขา”
“เพราะพลังนั้นไม่ได้เป็นของเขา งั้นมาใช้ค่ายกลเพื่อเผาผลาญพลังนั่นและทำให้พลังที่ไม่ใช่ของเขานั้นหมดไป” เฉียงซ่งเห็นด้วยกับโอวหยางหยิงเว่ย เขาไม่เชื่อว่าเจี้ยนเฉินจะยกระดับขึ้นมาได้เช่นนี้ในเวลาอันสั้นเพราะมันน่าเหลือเชื่อจนเกินไป
เฉียงซ่งและโอวหยางหยิงเว่ยร่วมมือกันอีกครั้ง พวกเขากระโดดเข้
