อัดลงที่พื้นทำให้ทวีปที่เปราะบางนี้เกิดแผ่นดินไหวขึ้นมา พื้นดินสั่นไหวพร้อมกับภูเขาที่แตกออก หลุมไร้ก้นกว้างหลายพันกิโลเมตรปรากฏขึ้นมารอบอุโมงค์
ใบหน้าของเถี่ยต้าเปลี่ยนไปหลังจากที่รับการโจมตีนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะต้องถอยกลับมา ในอีกด้านแล้ว โอวหยางหยิงเว่ยกลับยังยืนอยู่ที่จุดเดิมราวกับภูเขาที่ไม่ไหวติง ตอนที่พลังงานพุ่งเข้าตัวเขา มันได้แยกเป็นสองส่วนเพราะพลังที่มองไม่เห็นก่อนจะอ้อมตัวเขาไป
“แข็งแกร่ง ขั้นแลกเปลี่ยนนี่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ! ” – เถี่ยต้าคิด เขาเสียเปรียบ เขาใช้พลังไปเต็มที่แล้ว แต่โอวหยางหยิงเว่ยนั้นยังไม่ได้ใช้กระบี่ของตัวเองเลย แค่เพียงปราณกระบี่จากนิ้วก็เทียบเท่าหรือทรงพลังกว่าเถี่ยต้าแล้ว
ตอนที่เถี่ยต้าออกมาจากสุสานของเอ่อหยิน เขามีพลังที่รับมือกับโอวหยางหยิงเว่ยเมื่อ 20 ปีก่อนได้ เขายังอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์กว่า 17 ปี ดังนั้นแทนที่จะเพิ่มพลังขึ้นมา เขากลับใช้พลังทั้งหมดของเขาไป ชัดเจนแล้วว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโอวหยางหยิงเว่ย ในตอนนี้เมื่ออีกฝ่ายขึ้นเป็นขั้นแลกเปลี่ยนแล้ว
“ความแข็งแกร่งของเจ้าน่าประทับใจ มันไม่ได้อ่อนแอกว่าข้าเมื่อ 20 ปีก่อน แต่ตอนนี้ข้าฆ่าเจ้าได้ง่ายดุจพลิกฝ่ามือ” โอวหยางหยิงเว่ยพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา เขามองไปที่เถี่ยต้าเหมือนกับมองคนตาย กระบี่เล่มหนึ่งปราฏขึ้นมาในมือพร้อมกับพลังของเขาที่เปลี่ยนแปลงไปหลอมรวมเข้ากับกระบี่ ร่างกายของเขาส่องแสงออกมาแล้วพุ
