นั้นเป็นเพียงคนเดียวที่เขารู้ว่าเข้าใจเส้นทางแห่งกระบี่ได้
จิตวิญญาณราชันย์ไม่ได้โจมตีโถงศักดิ์สิทธิ์เพราะเขารู้ว่าเขาไม่อาจจะทำลายโถงนั้นได้รวดเร็วนัก เขาอยากใช้เวลาในการบ่มเพาเพื่อจะทำลายมันในการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาไม่อยากจะเสียพลังงานดั้งเดิมไปอย่างไร้ค่าหรือเข้าสู่การต่อสู้ยืดเยื้อกับคนต่างโลก
ในเวลาเดียวกันเฉียงซ่งและโอวหยางหยิงเว่ยก็ได้เข้าเก็บตัวบ่มเพาะที่ชั้นล่าง โอวหยางหยิงเว่ยนั้นยังคงอยู่ที่ขั้นย้อนกลับช่วงปลายมาหลายพันปีแล้ว ดังนั้นหลังจากที่บ่มเพาะกว่า 3 ปี ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุดของขั้นย้อนกลับช่วงปลาย เขาห่างจากขั้นแลกเปลี่ยนเพียงก้าวเดียว
จนกระทั่งผ่านไปอีก 6 ปี เส้นพลังงานก็ปะทุขึ้นมาจากจุดที่โอวหยางหยิงเว่ยบ่มเพาะ พลังงานอันมหาศาลได้รแออกมาครอบคลุมไปทั่วทั้งชั้นสองแทบจะทันทีจนเกิดเป็นพายุพลังงาน พลังงานนั้นอยู่แค่เพียงชั้นสอง มันไม่ได้ไปที่ชั้นแรกหรือชั้นสาม ดังนั้นจิตวิญญาณราชันย์จึงไม่อาจจะรับรู้อะไรได้
ผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ต่างก็พากันตื่นตัว ภายใต้พลังอันน่ากลัวนี้ทุกคนต่างก็รู้สึกหายใจไม่ออก พวกเขาเหมือนรู้สึกถึงความกดดันมหาศาลที่กดทับอวัยวะภายในราวกับมีภูเขาอยู่ที่หลัง พวกเขารู้สึกว่าร่างกายของพวกเขานั้นหนักจนไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้
” ผู้อาวุโสโอวหยาง ! ผู้อาวุโสโอวหยางตัดผ่านแล้ว ! ” ขั้นย้อนกลับคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา เสียงของเขาเต
