ชันย์
“สถานการณ์อีกโลกเป็นยังไง ? โถงศักดิ์สิทธิ์ที่โดนกันไว้ตรงทางเข้าถูกผลักออกไปรึยัง ? ” โอวหยางหยิงเว่ย ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงคาดคั้นต้องการคำตอบ
“ผู้อาวุโสโอวหยาง เราไม่ได้หยุดโจมตีที่นั่นตลอด 9 ปีที่ผ่านมา แต่การโจมตีของเรานั้นยากจะส่งผลได้ เราไม่ได้ก้าวหน้าเลยและอุโมงค์ก็ยังโดนกันไว้อยู่” ผู้อาวุโสคนหนึ่งตอบกลับ น้ำเสียงของเขาต่างจากเดิมอย่างมาก
โอวหยางหยิงเว่ยปฏิเสธตำแหน่งจิตวิญญาณราชันย์คนที่สองเพราะความกลัวจิตวิญญาณราชันย์คนแรก แต่ โอวหยางหยิงเว่ยนั้นมีฐานะเทียบเท่ากับจิตวิญญาณราชันย์ในใจของจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมคนอื่น ๆ
ใบหน้าของโอวหยางหยิงเว่ยเย็นชาขึ้นมาทันที เขาพูดด้วยน้ำเสียงเล็กแหลม “ฮึ่ม 9 ปี แต่พวกเจ้ากลับไม่อาจผ่านโถงนั้นไปได้ พวกเจ้ามันขยะ ! ” เพราะแบบนั้นโอวหยางหยิงเว่ยจึงได้เดินจากไปพร้อมกับสะบัดแขนเสื้อ
ผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสที่ชั้นสองมีสีหน้าบิดเบี้ยวหลังจากที่โอวหยางหยิงเว่ยออกไป แม้ว่าโอวหยางหยิงเว่ยจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังเป็นจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม แต่โอวหยางหยิงเว่ยกลับไม่ได้เคารพพวกเขาและเรียกพวกเขาว่าขยะ พวกเขาต่างก็รับความจริงนี้ไม่ได้
แม้แต่จิตวิญญาณราชันย์ตอนนี้ก็ไม่เคยดูถูกพวกเขาเช่นนี้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
“ฮึ่ม ผู้อาวุโสโอวหยางนี่ช่างหยิ่งผยอง เขาเพิ่งขึ้นเป็นขั้นแลกเปลี่ยนแต่กลับดูถูกเรา” เจิงจิงหยวนฮึดฮัดขึ้นมาอย่างเย็นชา
“ไม่นาน ผู้อาว
