องการจะพูดคุยกับข้าและทำไมเจ้าต้องระวังตัวแบบนี้ด้วย ? ” ไป๋หยุนเทียน สนใจขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าเจียงหยางป้าใช้พลังห่อหุ้มรอบศาลาเอาไว้
เจียงหยางป้านั่งอยู่ที่เก้าอี้หินแล้วจิบชา “ไม่ใช่แค่สมบัติสวรรค์ที่เซียงเอ๋อทิ้งเอาไว้ที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับข้าอย่างมาก แต่พรสวรรค์ของข้าก็ตื่นตัวไปด้วยจนทำให้ข้าขึ้นเป็นเซียนราชาได้ในเวลาไม่กี่สิบปีรวมถึงมีความหวังที่จะเป็นเซียนจักรพรรดิ ในเวลาเดียวกันโลกรอบตัวเราก็อยู่ในการเปลี่ยนแปลงจนไม่มีใครเข้าใจมันได้ ราชันในโถงศักดิ์สิทธิ์บอกว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้กฎของโลกสมบูรณ์ยิ่งกว่าเดิม ดังนั้นจึงไม่ใช่เราที่บ่มเพาะได้ง่ายขึ้นแต่การก้าวข้ามจุดคอขวดเองก็ยากน้อยลงไปด้วย และการเปลี่ยนแปลงนี้จะส่งผลต่อเซียนราชาและเซียนจักรพรรดิเมื่อเวลาผ่านไป ดังนั้นด้วยการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ข้าต้องการจะทิ้งตำแหน่งในฐานะหัวหน้าตระกูลและเพ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะ”
“เจ้าคิดจะให้ใครรับตำแหน่งนี้ไป ? ” ไป๋หยุนเทียนยังคงใจเย็น หลายสิบปีก่อนความหวังของนางคือการที่เจี้ยนเฉินจะรับตำแหน่งนี้ไป แต่ตำแหน่งนี้ไม่ได้มีค่าอะไรในสายตาของไป๋หยุนเทียนแล้ว
เจียงหยางป้าเงยหน้าขึ้นถอนหายใจ “คนที่เหมาะที่สุดสำหรับตำแหน่งนี้คงเป็นเซียงเอ๋อ แต่แม้ว่าข้าจะมองข้ามว่าเขาจะสนใจมันหรือไม่นั้น แต่แค่ความสำเร็จของเขาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่เขาจะไม่สนใจตำแหน่งนี้แล้ว คนต่อมาที่เหมาะคงเป็นอาหู
