างเจียงหยางซู
ในรุ่นเขาแล้ว เจียงหยางซูเป็นคนที่โดดเด่นทั้งในนามและความเป็นจริง เมื่อรวมกับภูมิหลังของเขาแล้ว เขาก็สามารถดูถูกทุกคนได้
เจียงหยางเค่อแสดงสีหน้ายินดีขึ้นมาแล้วมองไปที่เจียงหยางซู เขายอมรับว่าเขาเป็นลูกที่มีความสามารถน้อยที่สุด แต่เขาเชื่อว่าเขาจะก้าวข้ามพี่และน้องในเรื่องลูกได้
“ซูเอ๋อ เจ้าต้องขยันในการบ่มเพาะ เจ้าจะต้องเป็นเหมือนน้ารองของเจ้าและทำให้พ่อภูมิใจ” เจียงหยางเค่อพูดขึ้นมาด้วยความหนักใจ เขารู้สึกคาดหวังอย่างมากกับลูกชาย
“ท่านพ่อ เป้าหมายในอนาคตของข้านั้นคือก้าวข้ามน้ารองและแทนที่เขาในฐานะจอมยุทธมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด” เจียงหยางซูพูดด้วยความทะเยอทะยาน
เจียงหยางเค่อขมวดคิ้วเมื่อได้ยินว่าลูกต้องการแทนที่เจี้ยนเฉิน เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นมา “ซูเอ๋อ มันเพราะน้าของเจ้าที่ทำให้เจ้าประสบความสำเร็จได้แบบนี้ เจ้าต้องเคารพน้าของเจ้า เข้าใจหรือไม่ ? ”
“ได้ ท่านพ่อ ข้าจะเคารพท่านน้า” เจียงหยางซูตอบกลับด้วยน้ำเสียงดูผิดหวัง เขาเคยเห็นน้าชายในตำนานนี้ไม่กี่ครั้งตอนที่ยังเด็ก
ซี่หยานมองไปที่เจียงหยางเค่อแล้วพูดขึ้นมาว่า “ทำไมเจ้าถึงต้องดุลูก ? เราควรยินดีที่ซูเอ๋อตั้งเป้าหมายในการก้าวข้ามน้าของเขา และเราก็ไม่ควรจะดุเขาเรื่องนี้ ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากเห็นลูกยืนอยู่จุดสูงสุดของทวีปรึไง ? ”
ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินอยู่ในเมืองแห่งเทพเจ้า ข้างกายเขามีผู้หญิงชุดขาว 2 คน พวกนางทำให้คน
