างต่อเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้อยู่ใกล้ในระดับของโหยวเยว่หรือหวงหลวน
เจี้ยนเฉินมองไปที่ซ่างกวน มู่เอ๋อด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขากล่าวว่า” จนถึงตอนนี้ นี่เป็นความคิดเดียวที่ข้าสามารถนึกได้ว่าเราสามารถใช้เพื่อปกป้องต่างโลก ข้าจะรอการตอบกลับของเจ้าในอีกสามวัน” ด้วยแสงสีม่วงทำให้กระบี่จือหยิงปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเจี้ยนเฉิน หลังจากที่เขาพูด เขาก็จากไปแล้วหายตัวไปในขอบฟ้าราวกับเป็นแสงสีม่วง ซ่างกวน มู่เอ๋อค่อย ๆ นั่งลง นางนั่งอยู่เหนือทะเลเมฆ ลมกระโชกแรง พัดผมของนางทำให้ผมโบกสะบัดไปมาในสายลม สีหน้าของนางลังเล
มีโลกน้ำแข็งขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของทวีปเทียนหยวน มันถูกแยกออกจากทวีปและอาณาจักรแห่งทะเลโดยชั้นอากาศที่หนาทึบ การต่อสู้ในทวีปเทียนหยวนนั้นรุนแรงมาก คลื่นกระแทกของการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวได้ทำลายทั้งทวีปในขณะที่ทวีปสัตว์เทวะ ทวีปแห่งความสูญเปล่าและอาณาจักรแห่งท้องทะเลก็ได้รับผลกระทบอย่างหนักเช่นกัน แม้ว่าทุ่งน้ำแข็งอยู่ไม่ไกลจากทวีปเทียนหยวน แต่ก็ไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เลย มันดูไม่ต่างไปจากเมื่อก่อน
ที่ที่ปกคลุมไปด้วยกำแพงหนาและในระดับความลึกของน้ำแข็งในหมอกสีขาวนั้นเป็นศาลาศักดิ์สิทธิ์อันงดงาม ทั่วทั้งศาลาศักดิ์สิทธิ์ดูเหมือนจะถูกแกะสลักจากผลึก มันหักเหแสงแดดเป็นสีรุ้ง
ในห้องลับภายในศาลาศักดิ์สิทธิ์ ผู้พิทักษ์ซุยสวมชุดเกราะนั่งอยู่ในอากาศ ตัวตนที่ทรงพลังอย่างมากแผ่ออกมาจากร่างกา
