ตอนที่ 1559 – สายตาที่ตกตะลึง
ทันใดนั้นแสงแวววับส่องประกายผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน เขาพูดด้วยน้ำเสียงลึก ๆ ว่า” ไม่ แม้ว่าน้ำนมที่ได้จากไผ่จิตวิญญาณม่วงจะไร้ประโยชน์กับไคยะ แต่นางก็ยังคงดูดซับเอาไว้ อย่างน้อยที่สุดก็ควรทิ้งอะไรไว้บ้างในหัวของนาง แต่ทำไมข้าไม่พบความแตกต่างหลังจากใช้น้ำนม ? น้ำนมหายตัวไปเองหลังจากเข้าไปในหัวของนางหรือ ? ”
เจี้ยนเฉินกัดฟันของเขาหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาทนความปวดร้าวใจขณะดึงไผ่จิตวิญญาณม่วงอันอื่นออกมา เขาสกัดน้ำนมออกมาจากมันและนำน้ำนมหยดลงบนหน้าผากของไคยะ ไผ่มีค่ามากและเขาไม่ได้รับมันมามากจากใน โลกจิ๋วหยานหวงเขาใช้ไปแล้วไม่กี่หยดและหลังจากใช้มันไปสามหยดกับไคยะ เขาก็เหลือเพียงไม่กี่หยด
ในคราวนี้ เจี้ยนเฉินให้ความสำคัญกับการเปลี่ยนแปลงอย่างใกล้ชิด ภายใต้การสังเกตของเขา เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าน้ำนมไม่ได้ใช้เวลาที่จะซึมซับเข้าไปยังเศษวิญญาณที่เหลืออยู่ของไคยะ หลังจากที่มันเข้าสู่ห้วงจิตสำนึกของนาง ทันใดนั้นมันก็หายไปไหนก็ไม่รู้
เจี้ยนเฉินตกตะลึง ทำไมหยดน้ำนมหายไปในทันใด ? มันไปไหน ? เขาไม่สามารถเข้าใจได้ไม่ว่าเขาจะพยายามมากสักเพียงใด แม้ว่าน้ำนมจะไร้ประโยชน์กับไคยะไม่สามารถรักษาวิญญาณของนางได้ แต่มันก็ไม่น่าจะหายไปอย่างเงียบ ๆ
เขาใช้ไผ่จิตวิญญาณม่วงหลายครั้ง ดังนั้นเขาจึงเข้าใจว่ามันรักษาวิญญาณได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยเห็นอะไรแปลก ๆ อย่
