ไม่มีร่องรอยของความขัดแย้งเลย
เจี้ยนเฉินค่อย ๆ บินลงจากภูเขาพร้อมกับไคยะในอ้อมแขนของเขา เขาร่อนลงบนพื้น เมื่อเท้าของเขาแตะพื้นพวกมันก็ทรุดตัวลง พื้นผิวเรียบถูกปกคลุมด้วยชั้นฝุ่นหนา
“ฝุ่นทั้งหมดนี้มาจากภูเขารอบ ๆ หรือ ? ” เจี้ยนเฉินรู้สึกตกใจอย่างยิ่งทันทีที่เขาได้ข้อสรุป จิตใจของเขาปั่นป่วน
เขาสามารถทำลายภูเขาได้อย่างง่ายดายด้วยพลังของเขา แต่เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงการทิ้งก้อนหินที่แตกกระจายและร่องรอยการต่อสู้ แน่นอนว่าเขาจะไม่สามารถทำลายภูเขาทั้งหมดได้
” เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ? ใครทำให้ภูเขาทั้งหลายพังทลาย ? ” เจี้ยนเฉินกลายเป็นเคร่งเครียด เขาเข้าใจว่ามีใครบางคนที่ทรงพลังที่จะต้องทำลายดินแดน เขาสามารถนึกถึงคนสองคนที่มีอำนาจนั้นคนแรกคือผู้พิทักษ์ซุยจากศาลาเทพธิดาน้ำแข็งและอันดับที่สองคือราชาเทพ เอเดรียนน่า จากโลกของเซียน นี่เป็นเพราะทั้งคู่เป็นจอมยุทธขอบเขตเทพ
อย่างไรก็ตาม เอเดรียนน่าได้รับบาดเจ็บสาหัสจากผู้พิทักษ์ซุย นางอ่อนแออย่างมากและหลับใหล นางอาจไม่มีความสามารถนี้อีกต่อไป ในทางกลับกัน ตามความเข้าใจของเจี้ยนเฉินเกี่ยวกับผู้พิทักษ์ซุย นางจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในทวีปเทียนหยวน นางจะไม่เหลียวแลไปที่ทวีปถ้ามันถูกทำลาย ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่นางจะเข้าไปยุ่งเกี่ยว
“มีจอมยุทธคนที่สามที่ไม่ได้เป็นคนของโลกนี้นอกเหนือจากราชาเทพที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองอีกหรือ ? มิเช่นนั้นมันจะเกิ
