ก็จะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เจี้ยนเฉินจะใช้การโจมตีที่ทรงพลังเช่นนี้ด้วยความแข็งแกร่งและการบาดเจ็บของเขา
โอวหยางหยิงเว่ยได้เห็นแล้วว่าแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน ไม่ได้อยู่ในขอบเขตดั้งเดิม เขารู้ว่ามันยังคงอยู่ที่เซียนจักรพรรดิ เหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงมีพลังในการต่อสู้กับจอมยุทธระดับย้อนกลับได้ก็เป็นเพราะเส้นทางกระบี่และกระบี่อันทรงพลังทั้งสองของเขา นอกเหนือจากร่างกายที่ทรงพลังและอัตราการฟื้นฟูที่ไม่น่าเชื่อแล้วเขายังสามารถต่อสู้กับจอมยุทธในระดับที่สูงกว่าได้
ยิ่งเคล็ดวิชามีพลังมากเท่าไหร่ความต้องการกำลังของผู้ใช้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ลองคิดดูอีกครั้ง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถใช้ทักษะระดับสูงอย่างยิ่ง แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเขา พลังจะไม่เพียงพอที่จะคุกคามเขาแน่นอนยิ่งทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับความตาย
โอวหยางหยิงเว่ยอดไม่ได้ที่รู้สึกว่าใบหน้าของเขาร้อนขึ้น นี่มันช่างน่าละอายเหลือเกิน เขาเกือบรู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่จะซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่งและไม่เห็นใครอีกต่อไป เขาไม่มีศักดิ์ศรีที่จะเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสและผู้พิทักษ์อีกต่อไป แม้ว่าพวกเขาจะหนีไปด้วยเช่นกัน แต่เขาก็เป็นผู้อาวุโสสูงสุดผู้มีอำนาจมากที่สุดภายใต้ จิตวิญญาณราชันย์ ในสายตาของเขา ผู้อาวุโสคนอื่นจะเปรียบเทียบกับเขาอย่างไร ? ถึงกระนั้นพวกเขาก็เห็นได้ชัดว่าคนที่หนีไปก่อนก็เป็นเขา
“เจี้ยนเฉิน ข้าจะถลกหนังเจ้าทั้งเป็น !
