็นการหลอมรวมของหยินและหยางจากนั้นกลับสู่พลังบรรพกาล
พลังบรรพกาลนี้เป็นพลังบรรพกาลที่แท้จริง มันเป็นพลังที่ทรงพลังที่สุดที่ยังดำรงอยู่และเป็นต้นกำเนิดของจักรวาล มันไม่สามารถนำไปเปรียบเทียบได้กับพลังบรรพกาลที่ไม่บริสุทธิ์ของเจี้ยนเฉิน
กระบี่จือหยิงและกระบี่ฉิงโซวค่อย ๆ เคลื่อนเข้าหากัน พลังของหยินสุดขั้วและพลังหยางสุดขั้วค่อย ๆ รั่วไหลออกมาเข้ามาสัมผัสกันเป็นครั้งคราว พวกมันจะปะทุด้วยพลังงานที่ทำลายล้างในทันที
พลังจากกระบี่ทั้งสองนั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อหลอมรวมเข้าด้วยกัน พวกมันกลืนกินมิติรอบ ๆ ทำให้ที่ซึ่งเจี้ยนเฉินยืนอยู่ตกอยู่ในความมืด มิติรอบ ๆ ตัวเขาแตกกระจายและพังทลายลง มันคงไม่ปิดสักพัก
เจี้ยนเฉินกัดฟันของเขาในขณะที่เส้นเลือดที่หน้าผากโป่งพอง ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ในอดีตเขาเคยลองหลอมรวมมาก่อนยกเว้นว่าเป็นเพียงการหลอมรวมระหว่างปราณกระบี่ 2 เส้นซึ่งทำให้เขาสูญเสียอาวุธของเขาคืออาวุธเซียน กระบี่วายุโปรย เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกันเมื่อเขาทำเช่นนั้น
กระบวนการหลอมรวมนั้นง่ายมากในเมื่อเจี้ยนเฉินเคยมีประสบการณ์มาก่อน กระบวนการนี้ควรเป็นเหมือนก่อนหน้านี้ แต่เมื่อเขาลองหลอมรวมครั้งที่สองตอนนี้เกี่ยวข้องกับกระบี่ เขาค้นพบว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหลอมรวมวัตถุอมตะสองอย่าง ยิ่งพวกมันเข้าใกล้กันมากเท่าไหร่พวกมันก็จะต่อต้านซึ่งกันและกันได้มากขึ้นเท่านั้น ความต้านทานจะเ
