ายของนางและเกลียวปราณน้ำแข็งสีขาวนวลก็ลอยออกไป นางรีบวาดวงกลมตรงหน้านางทันทีและทันทีที่วงกลมเสร็จสมบูรณ์ มันก็กลายเป็นกระจกน้ำแข็ง มันพุ่งไปทางโอวหยางหยิงเว่ยผู้ยืนอยู่ใกล้อุโมงค์และปราณกระบี่ที่เข้ามาใกล้
ปราณกระบี่และกระจกน้ำแข็งปะทะกัน กระจกส่องประกายแสงสีขาวทันที รอยแตกปรากฏอย่างเงียบ ๆ บนกระจกซึ่งแผ่ออกไปด้านนอกเหมือนใยแมงมุมครอบคลุมทั้งกระจกในเวลาเดียวกัน ในที่สุดมันก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
ช่วงเวลาที่กระจกแตก เจียงหยางหมิงเยว่ก็ทำเสียงฮึดฮัดเช่นกัน เลือดกระอักออกมาจากปากของนาง
ในเวลาเดียวกัน ปราณกระบี่ก็ดูเหมือนจะกระเด้งออกมาจากกระจก มันพุ่งกลับไปที่โอวหยางหยิงเว่ย แต่มันมีพลังครึ่งหนึ่งของเมื่อก่อน
แสงเจิดจ้าทอประกายผ่านดวงตาของโอวหยางหยิงเว่ยเมื่อเขายิ้ม เขากล่าวว่า “น่าสนใจ ข้าไม่เคยเห็นการโจมตีเช่นนี้มาก่อน สะท้อนปราณกระบี่ของข้ากลับมาที่ข้า” จากนั้นโอวหยางหยิงเว่ยก็พุ่งปราณกระบี่ชุดที่สองออกมา มันมีพลังมากกว่าครั้งแรกเล็กน้อย ดังนั้นเมื่อมันปะทะกับปราณกระบี่ที่มีสะท้อนกลับมา มันทำให้เกิดเสียงดังมาก ปราณกระบี่ที่สะท้อนกลับมาแตกกระจายไป ในขณะที่ปราณกระบี่ที่สองยังคงพุ่งไปยังเจียงหยางหมิงเยว่โดยไม่ทำให้ช้าลงเลย
เจียงหยางหมิงเยว่กัดฟันของนางและสร้างกระจกน้ำแข็งอีกอัน แต่คราวนี้มันล้มเหลวในการสะท้อนปราณกระบี่ มันแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและปราณกระบี่ก็ทะลุผ่านเจียงหยางหมิงเยว่
เจี
