มยุทธขั้นรับมอบอีกคน มันต้องการที่จะไปช่วยไคยะ แต่มันติดพันกัยการต่อสู้และไม่อาจสลัดหลุดได้
มีภูเขาที่แห้งแล้งห่างจากสนามรบหลายล้านกิโลเมตร มันถูกปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็ง ถึงแม้ว่าจะเป็นฤดูร้อนและแสงอาทิตย์ยังคงส่องแสงลงบนพื้นดิน แต่มันก็ไม่อาจละลายน้ำแข็งได้ โลกทั้งใบราวกับเป็นทุ่งน้ำแข็งตราบเท่าที่ดวงตามองเห็น
ในช่วงเวลานี้เสียงผิวปากก็ดังขึ้น จอมยุทธขั้นรับมอบได้มาถึงภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะพร้อมกับไคยะ
เจ้าต้องการอะไร ! ? ไคยะจ้องมองชายวัยกลางคนอย่างเย็นชา นางไม่ได้แสดงความหวาดกลัวและมีแต่ความเย็นชาที่ค่อย ๆ ปรากฏบนใบหน้าของนางแทน อย่างไรก็ตามยังมีความสิ้นหวังในสายตาของนาง
ชายวัยกลางคนนั้นเต็มไปด้วยเลือดไม่ว่าจะเป็นของตัวเองหรือของเทพเจ้าแห่งท้องทะเล เขาต้องมองไคยะอย่างสงบและพูดว่า ข้าเป็นผู้พิทักษ์โถงจิตวิญญาณลับของโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง ซีหยาง เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าไม่มีความตั้งใจที่จะทำร้ายเจ้า ข้าแค่อยากให้เข้ายอมจำนนต่อข้าและกลายมาเป็นสาวใช้ของข้า
นั่นเป็นไปไม่ได้ เจ้าสามารถสังหารข้าได้ แต่ข้าจะไม่ยอมเป็นสาวใช้ของเจ้า ไคยะตอบอย่างเย็นชา เสียงของนางเต็มไปด้วยความแน่วแน่
ซีหยางยิ้มและพูดว่า เจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังอย่างรวดเร็วนัก ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียง ความสามารถของเจ้าทำให้ข้ารู้สึกสนใจ แมลงบินเหล่านั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าและสัตว์อสูรที
