กับไคยะและสี่พี่น้อง พวกเขาทั้งห้าดื่มชาพร้อมกับกินลูกท้อตามที่เจี้ยนเฉินแนะนำทันทีที่ลูกท้อตกลงถึงกระเพาะของพวกเขามันก็เปลี่ยนเป็นพลังงานที่มหาศาลอบอวนไปทั่วร่างกายของพวกเขา พลังงานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อลูกท้อถูกย่อย หากพลังงานไม่อ่อนโยนมากนัก ทั้งห้าก็ไม่อาจทนได้ใบหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อย แต่ก็ไม่ลังเลที่จะนั่งลงเพื่อบ่มเพาะดูดซับพลังงานเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้จากไป แต่เขานั่งตรงข้ามกับพวกเขาเพื่อดูและพวกเขาอย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้นมาในไม่ช้า เขาจ้องมองไปที่ทั้งห้าด้วยความรู้สึกสนใจ ความประหลาดใจมีอยู่เต็มในดวงตาของเขา เขาให้ลูกท้อกับคนมากมายในอดีต แต่ไม่มีใครดูดซับพลังงานที่หลุดลอดออกมาจากพวกเขาได้สมบูรณ์เหมือนกับเขา พลังงานกว่าครึ่งมันจะรั่วไหลออกมาจากร่างกายและกระจายไปยังรอบ ๆ อย่างไรก็ตามทั้งห้าไม่ได้ปล่อยพลังงานใด ๆ เลยหลังจากที่กินลูกท้อพวกเขาเหมือนกับข้า สามารถดูดซับพลังงานจากลูกท้อได้ทั้งหมดและไม่มีการเสียเปล่าเลย ? เจี้ยนเฉินคิด เขารู้สึกว่าเขาสูญเสียบางอย่าง เขาสามารถดูดซับลูกท้อได้อย่างสมบูรณ์เพราะเขาบ่มเพาะร่างบรรพกาล พวกเขาทั้งห้าใช้การดูดซับพลังงานทั้งหมดจากลูกท้อแบบไหนกัน ?ในขณะที่เจี้ยนเฉินกำลังงงงวย สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีก็ส่งเสียงพึมพำบนไหล่ของไคยะ มันกำลังตีปีกอย่างคึกคัก มันอ้อนวอนเจี้ยนเฉินราวกับว่ามันพยายามทำตัวดี ๆ เพื่ออะไรบางอย่างอยู่ข้าง ๆ
