ย่างไม่พอใจอย่างมาก นางพูดว่า ดีมากที่เจ้ายังจำข้าได้อยู่ ข้ายังเคยคิดว่าเจ้าได้ลืมข้าไปนานแล้ว และไม่ได้ชวนพี่สาวของเจ้ามาในวันสำคัญเช่นนี้ แต่ข้าก็ไม่ได้ถูกเชิญจนต้องมาด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตามโชคดีที่ข้ายังไม่ได้มาสาย ข้ายังคงมางานแต่งของเจ้าทันเวลาพอดีหมิงเยว่ ! ในหมู่ผู้คนหยูเฟิงหยานสั่นสะท้าน ในที่สุดนางก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนเรียกลูกสาวของนางเสียงดัง แม้ว่านางจะอยู่ห่างกันเจียงหยางหมิงเยว่ตัวแข็ง ในขณะที่นางจ้องมองไปยังหยู่เฟิงหยานที่โรนราท่ามกลางฝูงชน นางรู้สึกน้ำตารื้นขึ้นมาทันที ดวงตาของนางยังคงแดงเล็กน้อยก่อนที่จะไหลลงมาอย่างไม่อาจควบคุมได้ นางไม่สนใจเรื่องของกับเจี้ยนเฉินอีกต่อไป นางพุ่งเข้าไปหาหยูเฟิงหยานอย่างรวดเร็ซ นางกอดหยูเฟิงหยานอย่างมีความสุขเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนที่นั่งอยู่บนเวทีต่างก็จ้องมองไปทางเจียงหยางหมิงเยว่และหยูเฟิงหยานด้วยรอยยิ้ม ผู้คนก็มากันครบในท้ายที่สุด อย่างไรก็ตามมีการจัดพิธีแต่งงานของเจี้ยนเฉินอยู่ตอนนี้ ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เวลาที่จะมารำลึกถึงความหลังกัน แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะคิดถึงเจียงหยางหมิงเยว่เช่นกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้เจียงหยางหมิงเยว่ทะลวงไปถึงขอบเขตดั้งเดิมแล้ว แต่นางก็ปฏิเสธที่จะนั่งอยู่ในส่วนที่จัดไว้ให้ของคนที่อยู่ในขอบเขตดั้งเดิม นางอยู่กับหยูเฟิงหยานเจียงหยางหมิงเยว่ได้บรรลุร่างน้ำแข็งที่ลึกซึ้งหลังจากการเก็บตัว
