บนร่างกายของเขา
นี่คือพลังแห่งการมีอยู่ของคนที่ผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมามากมาย
ทันใดนั้นแสงสีม่วงที่ส่องประกายระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นบนขอบฟ้าอันห่างไกลทันทีที่เขาพูดจบ ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งวินาที จุดสีม่วงก็เปลี่ยนเป็นแสงสีม่วงแพรวพราว มันบินไปด้วยความเร็วที่อธิบายไม่ได้
ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนรู้สึกดีใจทันทีที่เห็นแสงสีม่วง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ท่านพ่อ นั่นคือท่านพ่อจริง ๆ ท่านแม่ ท่านพ่อกลับมาแล้วจริง ๆ ”
แสงสีม่วงเคลื่อนไปอย่างรวดเร็วมาก ในเวลาพริบตา มันก็ดิ่งลงมาบนเกาะสามเซียน แสงจางหายไปเผยให้เห็นเจี้ยนเฉินที่สวมชุดสีขาว
เจี้ยนเฉินปรากฏตัวห่างจากซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนหลายร้อยเมตร เจี้ยนเฉินไม่ได้หันไปมองหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ เขาเอาแต่จ้องมองซ่างกวนเอ๋อเจี้ยน เขายิ้มเล็กน้อย แต่ภายในรอยยิ้มนั้นก็มีความรู้สึกละอายใจซ่อนอยู่
เจี้ยนเฉินจำได้อย่างชัดเจนถึงเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่ช่างไร้เดียงสา ตอนนี้ลูกชายของเขาเติบใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เจี้ยนเฉินรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นพ่อที่ดี เขาไม่ได้ทำหน้าที่รับผิดชอบในฐานะพ่อแต่อย่างใด เขาติดค้างลูกชายของเขามากเกินไป อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่มีทางเลือกในเรื่องเหล่านี้เช่นกัน เขาเต็มไปด้วยความขมขื่นเนื่องจากเขาไม่มีทางเลือก
“ท่านพ่อ ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว” ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนพูดอย่างดีใจ เขารีบวิ่งไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขเมื่
