้กับนิพพานอมตะเที่ยงแท้ในอดีต นี่เป็นสถานการณ์ที่น่ากลัวสำหรับเขา
เจี้ยนเฉินยังจินตนาการถึงช่วงเวลาเลวร้ายที่เขามุ่งหน้าสู่โลกเซียนหลังจากการเชื่อมสัมพันธ์กับโลกอมตะของเขาแพร่กระจายผ่านโลกเซียน
ใบหน้าของเจี้ยนเฉินย่ำแย่ แสงในดวงตาของเขาสั่นไหวอย่างไม่สบายใจ ในขณะนั้นเขาถูกล่อลวงให้จัดการร่างของอัครสูงสุดอนัตตา แต่เขาไม่แน่ใจเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของร่างโคลน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้กระทำการอย่างประมาทในเวลานั้น
อัครสูงสุดอนัตตาดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของเจี้ยนเฉิน. สายตาของนางยังคงจับจ้องอยู่บนท้องฟ้าที่ห่างไกล นางค่อย ๆ พูดว่า “ย้อนกลับไป ข้าได้ต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกอมตะนั่นก็คือนิพพานอมตะเที่ยงแท้ ข้าไม่ใช่คนที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ ข้าจึงหนีไปด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส เมื่อข้าเดินกลับไปยังโลกเซียน ศิษย์ของข้า ต้าจีก็ซุ่มโจมตีข้า ข้าไม่ทันได้ระวังตัว เขาจึงประสบความสำเร็จ ข้าบาดเจ็บมากขึ้น มันเป็นช่วงเวลาที่ข้าก็ตระหนักได้ว่าศิษย์ของข้าได้ร่วมมืออัครสูงสุดหยานซุนอย่างลับ ๆ เขาต้องการที่จะสังหารข้าในขณะที่ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส และข้าจึงใช้ความเข้าใจในกฏของไฟ
” ข้าได้ต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายกับอัครสูงสุดหยานซุนและศิษย์ทรยศของข้า ข้าสังหารศิษย์ทรยศได้สำเร็จ แต่ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไปจากการต่อสู้กับนิพพานอมตะเที่ยงแท้ และหอคอยอนัตตาก็ไ