กจากจุดเข้ามาในชั่วพริบตาเพื่อป้องกันไม่ให้มีการซุ่มโจมตีจากจิตวิญญาณวัตถุ
ทุกอย่างเงียบสงบ โลกที่มืดทึบของชั้นเก้าเงียบอย่างน่ากลัว ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตเลย เจี้ยนเฉินลอยอยู่บนท้องฟ้าด้วยความระมัดระวังขณะที่เขามองสำรวจรอบ ๆ อย่างละเอียด เขารู้สึกประหลาดใจภายในใจ จิตวิญญาณวัตถุไม่ได้รอที่จะเข้ามาซุ่มโจมตีตามที่เขาคาดการณ์ไว้
“จิตวิญญาณวัตถุมีความมั่นใจอย่างยิ่งว่าเขาสามารถจัดการกับข้าได้โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องลดตัวลงมาต่ำและเข้ามาซุ่มโจมตีข้าอย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินคิดและกลายเป็นคนเคร่งเครียดในทันที.
ในขณะนี้รอยเปื้อนของแสงสีทองปรากฏขึ้นใกล้ขอบฟ้าในระยะไกล มันส่องแสงส่วนหนึ่งของท้องฟ้า สร้างฉากมหัศจรรย์ในโลกที่มืดทึบนี้
เจี้ยนเฉินจ้องแสงสีทองและลังเลก่อนที่จะบินไป กระบี่จือหยิงและกระบี่ฉิงโซวก็บินวนอยู่เหนือศีรษะของเจี้ยนเฉิน ทั้งคู่กระพริบด้วยแสงพร้อมที่จะกำจัดการโจมตีได้ในทันที
เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงแหล่งกำเนิดของแสงสีทอง เขาจึงค้นพบวังที่กว้างใหญ่ไพศาล วังแห่งนี้ปล่อยแสงเจิดจ้าออกมาและสร้างแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว มันเป็นภาพลวงตาเล็กน้อย ทำให้สิ่งใดก็ตามที่อยู่ด้านหลังเป็นภาพที่ไม่ค่อยชัดเจน วังแห่งนี้เป็นเพียงการฉายภาพและไม่ใช่ของจริง
เจี้ยนเฉินจ้องพระราชวัง แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการฉายภาพ แต่มันก็ให้ความรู้สึกราวกับว่ามันมีอำนาจเหนือเจี้ยนเฉิน ราวกับว่ากฏของโลกอยู่ภายใต้มั