อนกับผ้าที่ทอด้วยด้ายสีม่วงกับฟ้าและแสงอาทิตย์ที่เปล่งประกายซึ่งทำให้ทั้งโลกนี้มีสีสันหลากสีอาบทอ
หลังจากการโจมตีนี้ กระบี่ม่วงฟ้าก็พุ่งกลับมาข้างกายเจี้ยนเฉิน ดวงอาทิตย์ที่กำลังตกเองก็หยุดไปด้วย มันเปล่งแสงสลัวออกมาราวกับว่าพระอาทิตย์กำลังตกดินแต่ยังไม่ลดตัวลงไปไม่หมด
“จิตวิญญาณของหอคอย สุดท้ายเราก็จะพบเจ้าไม่ว่าเจ้าจะซ่อนอยู่ที่ไหนก็ตาม อย่างที่เราคาดไว้ เจ้าอ่อนแอ” ร่างของจือหยิงปรากฏขึ้นมามองไปยังดวงอาทิตย์ในท้องฟ้า เขากำลังพูดกับมัน
ฉิงโซวเองก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกาย จือหยิง นางมองไปที่ท้องฟ้าด้วยตาอันงดงามของนางและพูดขึ้น “จิตวิญญาณของหอคอย ไม่ใช่แค่เจ้าอ่อนแอแต่เจ้ายังไม่สมบูรณ์ เจ้าจะเป็นคู่ต่อสู้ของเราได้อย่างไรในสภาพนี้ ? ทำไมเจ้าไม่ยอมจำนนให้กับเจ้านายของเราและเราจะไว้ชีวิตเจ้า”
