หยวน แต่เจี้ยนเฉินก็สามารถเห็นทุกอย่างได้นอกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์และทะเลแห่งความสิ้นหวังเมื่อยืนอยู่บนกระบี่จือหยิง
จากการรับรู้ทางวิญญาณ เจี้ยนเฉินเห็นศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล, ศาลาเทพเจ้าอสรพิษ, ศาลาวิญญาณสวรรค์รวมถึงเจ้าของศาลาทั้งสองที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในเวลาเดียวกันเขาก็เห็นเผ่าเต่าที่รุ่งเรือง เผ่าในตอนนี้ได้กลับคืนสู่ความรุ่งโรจน์ของมัน คนในเผ่ามีมากกว่าแสนคนและนอกจากพวกเขาแล้วก็ยังมีนักรบหลายหมื่นคนที่เข้าร่วมหรือถูกรับเข้ามาโดยเผ่าเต่า แม้ว่าจะไม่มี เจี้ยนเฉิน แต่เผ่าเต่าตอนนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในองค์กรที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรแห่งท้องทะเล เป็นรองเพียงแค่ศาลาทั้งสาม
ใจกลางเผ่า เจี้ยนเฉินได้เห็นรูปปั้นสูงกว่า 300 เมตร แกะสลักเป็นรูปร่างเขาราวกับว่ามีชีวิต
คนในเผ่าและคนที่เข้าร่วมหลายคนได้คุกเข่าต่อหน้ารูปปั้นนี้ สายตาของทุกคนต่างก็สะท้อนความเชื่อออกมาราวกับว่ารูปปั้นนี้คือเทพเจ้าของพวกเขา
ด้านหลังมีหอคอยสูงหลายร้อยเมตร หอคอยแห่งนี้สร้างขึ้นจากผลึกคุณภาพสูง ดังนั้นหอคอยจึงแผ่พลังงานธาตุน้ำอันบริสุทธิ์ออกมา
หอคอยนี้เตี้ยกว่ารูปปั้นไม่กี่เมตร ตอนที่วิญญาณของเจี้ยนเฉินแทรกซึมเข้าไปในหอคอย เขาก็เห็นปราณแผ่พลังเผ่าเต่าครอบคลุมชั้นสูงสุดเอาไว้
เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซับซ้อนเมื่อเห็นปราณน้ำนี้ ทำให้เขาคิดถึงอดีตนึกย้อนกลับไปตอนที่เขาได้มายังอาณาจักรแห่งท้องทะเลครั้งแรกและได้
