่านหมอกไปได้
เจี้ยนเฉินมองเข้าไปในหมอก เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเนื้อของจักรพรรดิอมตะที่กระจายไปทั่วเขตรวมถึงหมู่ตึกอนัตตาของอัครสูงสุดอนัตตาจากโลกเซียน สายตาของเขาเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่นและคาดหวัง
นื่คือการตัดสินใจเข้าไปยังหมู่ตึกอนัตตาและคาดหวังว่าจะได้รับมันมา
เจี้ยนเฉินก้าวออกไป เขาก้าวข้ามหลายร้อยเมตรในก้าวเดียวและ 3 ก้าวจากนั้น เขาก็หายเข้าไปในหมอก เขาได้เข้าไปในทะเลแห่งความสิ้นหวัง
เจี้ยนเฉินก้าวเข้าไปอย่างมั่นคงและมั่นใจโดยไม่เกรงกลัว เขาไม่ได้ระวังตัวเหมือนที่มาครั้งแรกกับยาดริม เขากลับพุ่งไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ
หมอกตรงหน้าเจี้ยนเฉินไม่ใช่สิ่งธรรมดา ไม่ใช่แค่มันบดบังสายตาของเจี้ยนเฉินไว้ แม้แต่วิญญาณของเขาก็ยังไม่อาจรับรู้อะไรได้
ตอนที่เขาก้าวผ่านหมอก จุดแสงบางจัดที่คล้ายกับตาของผีได้ปรากฏขึ้นมาด้านหลังเจี้ยนเฉิน พวกมันซ่อนอยู่ในหมอกแล้วตามเจี้ยนเฉินไป เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนที่มีตากว่า 30 คู่ สุดท้ายพวกมันก็พุ่งออกมา พวกมันแห่กันเข้าหาเจี้ยนเฉินและโจมตีเขา
เจี้ยนเฉินเหมือนไม่รู้สึกถึงดวงตาที่จับจ้องอยู่ด้านหลัง เขาก้าวออกไปแต่ละก้าวด้วยความมั่นใจ ตาเหล่านั้นเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วมาถึงด้านหลังเจี้ยนเฉินได้ในพริบตา พวกมันต้องการจะพุ่งทะลุผ่านร่างกายของเจี้ยนเฉิน มีหมอกลอยออกมารอบตัวพวกมัน
แต่ตอนที่ตาเหล่านั้นห่างจากตัวเจี้ยนเฉินไป 3 นิ้ว อยู่ ๆ พวกมันก็กรีดร้องออกมา