ีปเทียนหยุนนั้นไม่อาจจะเป็นไปได้อีกเมื่อทุกอย่างเป็นเช่นนี้ พวกเขาประเมิณความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินต่ำเกินไป แม้ว่าจิตวิญญาณราชันย์จะมอบสมบัติลับกับพวกเขามาเพื่อกักขังขั้นย้อนกลับ แต่เจี้ยนเฉินเพียงคนเดียวก็เพียงพอจะหยุดพวกเขาได้
นี่ไม่ต้องพูดถึงคนที่อยู่ในขอบเขตดั้งเดิมอีก 3 คนด้านนอกอุโมงค์ที่ยังไม่เข้ามามีส่วนในการต่อสู้
กู่มู่ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาทำการหลบเลี่ยงพลังงานในอุโมงค์และบินกลับไปทางเดิม เขารู้ว่าเขาจะตายตอนไหนก็ได้และจะปลอดภัยก็ต่อเมื่อกลับไปที่โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง
แต่แสงสีครามได้ปรากฏขึ้นและตัดผ่านรอยแตกในอุโมงค์ มันพุ่งมาด้วยความเร็วดั่งสายฟ้าพุ่งเข้าใส่วิญญาณของกู่มู่
ขั้นรับมอบทั้งห้าที่สู้กับเจี้ยนเฉินอยู่ได้เผยสีหน้าที่ต่างไปจากเดิม หนึ่งในนั้นร้องออกมา “มันคือกระบี่อีกเล่มของเขา บัดซบ เราลืมเรื่องกระบี่ฟ้าของเขาไป ไปช่วยกู่มู่ ! ”
แต่มันสายเกินไปแล้ว กระบี่ฉิงโซวเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วมาถึงตรงหน้าวิญญาณของกู่มู่ในทันที กู่มู่หมดหนทางรับมือกับกระบี่ฉิงโซวเมื่อไม่มีร่างกาย กระบี่ฉิงโซวได้พุ่งผ่านวิญญาณของเขาไปภายใต้แววตาที่แสดงความหวาดกลัวของเขา
” อ๊าก ! ”
กู่มู่กรีดร้องออกมา สุดท้ายวิญญาณของเขาก็หายไปจากอุโมงค์
สีหน้าของขั้นรับมอบทั้งห้าบิดเบี้ยวไปเมื่อกู่มู่นั้นตาย พวกเขาต่างก็รู้สึกหนักใจ กู่มู่คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาหกคนที่มาและแม้แต่ในทั้งโลกแห่
