งดงามนี้ก็จะเป็นของเรา” กู่มู่พูดขึ้นด้วยเสียงที่เย็นชา สายตาเขาแสดงความเย็นชาเมื่อมองไปยังร่างเพรียวบางที่ปลายอุโมงค์
ทั้ง 6 คนกลายเป็นร่างพร่ามัวภายในอุโมงค์ พวกนั้นรีบออกมาให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ เพราะพวกเขาถูกพบตัวแล้ว ทั้งหกจึงไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวอีกต่อไป พวกเขาต่างก็ระเบิดพลังของตัวเอ่งออกมา พวกเขาได้พุ่งผ่านลำแสงพลังงานในอุโมงค์ แล้วพุ่งไปข้างหน้า
แม้ว่าพวกเขาจะทำให้อุโมงค์พังลงไปเร็วกว่าเดิมแต่พวกเขาก็ไม่สนใจ เพราะอุโมงค์นี้ไม่อาจจะทำลายได้โดยสมบูรณ์ แม้ว่าจะเกิดรอยแตกแต่กฎของโลกก็จะยื้อมันให้ต่อกันไว้ มันจะฟื้นฟูกลับขึ้นมาอีกครั้ง
“ข้าไม่อาจให้พวกมันเข้ามาได้ ข้าไม่อาจให้พวกมันข้ามมาได้ พวกบัดซบห้ามเข้ามาที่นี่” เสี่ยวหลิงยืนอยู่ในอุโมงค์ที่กำลังถล่ม นางกัดฟันแน่น นางดูเด็ดเดี่ยวมากขึ้นเรื่อย ๆ นางเหมือนจะละทิ้งความกลัวทั้งหมดที่มีในใจ ความคิดเดียวที่นางมีคือกันไม่ให้คนพวกนี้ผ่านนางไปได้โดยใช้พลังทั้งหมดที่นางมี
ไม่รู้ตัวเลยว่าร่างที่ดูอ่อนแอของนางนั้นกลับดูเหมือนมีขนาดใหญ่ นางเป็นเพียงเด็กสาสวอายุ 11-12 ปีแต่นางกลับเหมือนกับวีรบุรุษ นางใช้ตัวเองในการหยุดขั้นรับมอบ 6 คนจากโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้ง
ขั้นรับมอบ 6 คนไม่ใช่สิ่งเดียวที่ถูกยื้อในอุโมงค์โดย เสี่ยวหลิง มันยังมีลำแสงพลังงานที่พุ่งปะทุออกมาด้วย
ลำแสงพลังงานแต่เดิมแล้วต้องการที่จะพุ่งออกจากอุโมงค์เข้าสู่ทวีปเทียนหยวนและ
